Ramazan Ziyafete Davettir - Risale-i Nur Sohbetleri - 15.03.2025

Ve alâ alihi ve sahbihi

ecmeîn. Şehru ramadan ünzile fil kur

hüden linasi ve beyyin minel hüda vel

furkan.

Birinci

nükte, Ramazan-ı Şerift'teki

savum, İslamiyet'in erkan-ı hamsesinin

birincilerindendir. Hem şairir-i

islamiye'nin

azamlarındandır. İşte Ramazan-ı şerifeki

orucun çok

hikmetleri hem Cenabı Hakk'ın

rububiyetine, hem insanın hayat-ı

içtimaiyesine, hem hayat-ı

şahsiyesine, hem nefsin

terbiyesine, hem niam-ı ilahiyenin

şükrüne bakar. Hikmetleri var.

Cenabı Hakk'ın rububiyeti

noktasında orucun çok hikmetlerinden bir

hikmeti şudur

ki Cenabı Hak zemin yüzünü bir sofra-i

nimet suretinde halk

ettiği ve bütün enva-ı nimeti o sofrada

min

haytesib bir tarzda o sofraya dizdiği

cihetle kemali-i

rububiyetini ve rahmaniyet ve

rahimiyetini o vaziyetle ifade

ediyor. İnsanlar gaflet perdesi altında

ve esbap

dairesinde o vaziyetin ifade ettiği

hakikati tam

göremiyor. Bazen

unutuyor. Ramazan-ı şerif'te ise ehli

iman birden muntazam bir ordu hükmüne

geçer. Sultan-ı Ezel'nin ziyafetine

davet edilmiş bir

surette akşama yakın buyurunuz emrini

bekliyorlar gibi bir tavr-ı ubudiyetane

göstermeleri o şefkatli ve haşmetli ve

külliyetli rahmaniyete karşı vüsatli ve

azametli ve intizamlı bir ubudiyetle

mukabele ediyorlar.

Acaba böyle ulv ubudiyete ve şeref-i

keramete iştirak etmeyen

insanlar insan ismine layık

mıdırlar? Değil mi? Yapmış olduğumuz

amel ve

ibadetlerde muamelat aynıdır ama sevap

ve keyfiyet, füyuzat aynı

değildir. Okyanusun içinde bir hamsi

ağzını açar kapatır 1 gram su alır.

Balini açar kapatır 10 ton su alır.

İşlem ve muamerat aynıdır. Ama ikisinin

almış olduğu değil mi? Su kapasitesi

aynı değildir. Şimdi amel ve

ibadetlerimiz Allah kabul eylesin

gafletle yapılan zikirler dahi feyizler

hali değildir. Hiç yoktan iyidir.

Gafletle bile bir adam Allah dese,

elhamdülillah dese Allah bereket versin.

Ama bir yerde katrilyonları kazanmak

varken 10 T'ye 20 T'ye herhalde razı

olmayız. Bu da manevi bir

ticarettir. İşlem aynıdır, namaz

aynıdır, oruç ibadeti aynıdır. Ama

herkesin sevabı,

feyzi, bu manadaki mükafatı aynı

değildir. Peki ibadetlerimizi

şekillendiren, feyizlendiren, sevabını

ziyadeleştiren en önemli mesele nedir?

En önemli iki mesele. Bir, niyet.

Niyette öyle bir hasiyet var ki günahı

sevaba günah sevabı günaha kalb eder.

Müminin niyeti amelinden üstündür.

İbadetin ruhu niyettir. O ruhun ruhu

ihlastır. Yani

niyetimizdeki samimiyet ve niyetimizde

sırf Allah için yapmak o ibadetin

keyfiyetini ve sevabını ne yapıyor?

ziyad ziyadesiyle değiştiriyor. Allah

için yapılan bir parça

amel Cenabı Hak rızası dışında yapılan

batmanlarla amele

mürechtir. Ayette geçiyor. Hadislerde

Peygamberimiz aleyhissalatu vesselam

haber

veriyor. Hesap gününde ahirette

bazılarının yüzüne o amelleri

çarpılacak. Namazları suratlarına

çarpılacak. tuttuğu oruçlar suratlarına

çarpılacak. Peki kim onlar? İşte o

mayayı bozan, o ibadetin ruhunu kıran

riya, gösteriş başkası için yapmak.

Yoksa Cenabı Hak çok merhametlidir.

Bahane arıyor ki bizi cennetine koysun.

Yani kulum ayağının bir köşesini tam

yıkayamamış da unutmuş da on abdestle

namaz kılmış da o namazı yüzüne

çarpacak. Böyle bir şey olmaz.

Bilmediklerimizden mesul de

değiliz. Ama kalpte bir k varsa, riya

varsa, gösteriş varsa, başkasına

beğendirmek varsa Allah o ibadeti, sen

bunu benim için yapmadın. Kimin için

yaptıysan git mükafatını ondan al diye

yüzümüze çarpacak. Ayrı bir ders konusu.

Girmeyelim. Demek ki niyet bir, iki, bir

de

şuur. Yani biz bu ibadeti niye

yapıyoruz? Mesela orucu niye tutuyoruz?

Değil mi? Şimdi bir oruç var, bir açlık

var. Bunun manası nedir? Hikmeti nedir?

Cenabı Hak bununla bize neyi yaşatmak

istiyor? Neleri hatırlatmak istiyor? Bu

niyet ve şuurla oruçlarımızı tutarsak

hem o oruçtan lezzet ve keyif alırız.

Hem açlık bize zor gelmez. hem de o

ibadetteki feyiz, sevap, mükafat ve

istifademiz daha ziyade olur. 70

hikmetli oruç der. 9 nüktede üstadımız o

70 hikmeti özetler. Biz bugün bir

hikmetini konuşacağız inşallah. Oruç

bize neyi

hatırlatıyormuş? Oruç bizi aslında

nereye sevk ediyormuş? Onu bir okuyalım.

Cenab-ı Hakk'ın rububiyeti

noktasında orucun çok hikmetlerinden bir

hikmeti şudur

ki Cenabı Hak zemin yüzünü bir sofra-ı

nimet suretinde halk ettiği ve bütün

enva-ı nimeti o sofrada min haytsü la

yahtesip bir tarzda o sofraya dizdiği

cihetle kemal-i rububiyetini ve

rahmaniyet ve rahimiyetini o vaziyetle

ifade

ediyor. Cenabı Hakk'ın neyi var? raplığı

var. Allah

raubiyeti var. Yani Cenabı Hak bütün

mahlukatı ne yapmış? Terbiye etmiş.

Mesela insanlar da bir şeyleri terbiye

ediyor. Mesela adam ipi terbiye ediyor.

Gömlek yapıyor, çorap yapıyor, ceket

yapıyor veya tahtayı, odunu terbiye

ediyor. Masa yapıyor, dolap yapıyor. Bu

da insanın terbiye etme

şeklidir. İnsanın terbiye ettiği ne

kadar unsur, eşya varsa hepsi mahiyet-i

asliyesinden haber verir. Mahiyet

değişikliğine gidemez insan. Yani bir

çorabı söktüğün zaman o çorabın aslı

olan ham maddesi olan ipe tekrar rücu

eder o çorap değil mi? Sök çorabı tekrar

ip sök masayı tekrar tahtalar elinde

kalır. Ama Cenabı Hak eşyayı öyle bir

terbiye ediyor ki eşyanın mahiyetini

değiştiriyor. Bir toprağı terbiye

ediyor. O topraktan bütün bitkileri

çıkarıyor. Değil mi? Kirazlar, vişneler,

kaysılar, domatesler, salatalar,

elmalar, armutlar, kavunlar sayabildiğin

kadar bahar bir vagon. Hazine-i gayptan

Allah her sene gönderiyor. Peki niye?

İşte rububiyetini gösteriyor. Allah

ra şeylerden öyle mucizevi, öyle taklit

edilmez şeyler meydana getiriyor ki bir

damla sudan bizi yaratmış. Değil mi?

İnsanın mahiyeti asiyesi bir damla nutfe

suyudur. O bir damla nutfe suyunu Allah

terbiyeden

geçiriyor. Nutfeden alakaya, alakadan

mudgaya, mudadan sonra da sair

cihazların yaratılmasına kadar pis ve

bir damla suyu Allah terbiye ediyor.

Oradan insan çıkarıyor. Cenab-ı Hak

yumurtadaki bir suyu terbiye ediyor.

Buradan bak envai-i çeşit kuşlar ve

kuşluklar çıkarıyor. Demin ifade ettik

toprağı, havayı, suyu Cenabı Hak terbiye

ediyor. Oradan bütün baharı ne yapıyor?

bir vagon gibi bize

gönderiyor. Kan ve fışkının içinden. Bak

Allah ineği terbiye ediyor. Kan ve

fışkının içinden temiz, mugaddi, safi,

boğazımızdan da rahat kaysın diye kaygan

bir şekilde ne rengi o renk, ne tadı o

tat, ne kokusu o koku olan bir süt bize

gönderiyor. İşte rububiyet-i ilahiye

budur. Eee, Cenab-ı Hak bir zehirli

böceği terbiye

ediyor. O zehirli böcekten dünyanın en

tatlı nimetini yaratıyor. Baldan daha

tatlı bir şey yoktur. Hem tatlı, hem de

gıda, hem de şifa. Şifa üçtür. Biri de

bar şerbetidir buyuruyor peygamberimiz

aleyhissalatu vesselam. Cenab-ı Hak

korkak, aftal bir hayvanı, bir tavuğu

terbiye ediyor. Oradan ne çıkarıyor?

oradan bir yumurta çıkarıyor değil mi?

İzahı mümkün olmayan, taklidi mümkün

olmayan bir yumurta oradan çıkarıyor.

Peki Cenabı Hak bunları niye

yapıyor? Ve her zaman yapıyor. Ve

gözümüzün önünde yapıyor ve enva-ı çeşit

bir şekilde yapıyor. Niçin? Bir

rububiyetini göstermek için. Bak ben

böyle bir rabbim. Benim rububiyetim

budur. İşte bahar önünüzde bir sofra.

İki, rahmaniyetini, rahimiyetini

göstermek için. Y bu kainattaki bütün

fiillerin temelinde rahmaniyet ve

rahimiyet vardır. Mesela bir adam çok

zengin

olsa birilerine yardım etmesi için önce

onda şefkat olması lazım. Şefkat olmasa

kimseyle paylaşmaz ki o zenginliğini.

Değil mi? O zenginin fakire yardım

etmesi, ihtiyacı olmayanın muhtaca

yardım etmesindeki en temel sebep hem de

hiç ihtiyacı olmayan birisinin ihtiyacı

olan birine yardım etmesi. Bu ancak

şefkat ve merhametle izah edilebilir.

İşte Cenab-ı Hak Kur'an'ın 114 yerinde

kendini erhamur rahimin olarak

tanıtıyor. Yani Kur'an'ı biz şöyle bir

süssek Kur'an'dan ne çıkar? Kimdir

Rabbimiz bizim? Rabbimizi bize tarif

eden dört büyük üstattan birisi Kur'an-ı

Kerim'dir. Benim Rabbim kimdir? Kur'an'a

soralım. Kur'an'dan şöyle süzdüğümüz

zaman 114 defa erhamurrahimin,

erhamurrahimin, erhamurrahimin olarak

kendini tanıtan bir merhametli

Allah'ımız var. Bütün annelerin şefkati

onun şefkatinin yanında bir nokta ve

parıltı bile değil.

İşte Allah rahmaniyetini ve rahimiyetini

bu sofraları bize göndererek

gösteriyor. Rablığını, rububiyetini,

uluhiyetini bu sofraları bize göndererek

gösteriyor. Fakat peki Ramazan'ın

bununla ne alakası var?

Fakat insanlar gaflet perdesi altında ve

esbap dairesinde o vaziyetin ifade

ettiği hakikati tam göremiyor. Bazen

unutuyor. Değil mi? Mesela kapımız

çalsa dışarıda bir koli yardım kolisi

ilk başta ne yaparız ya? Bu nereden

geldi? Bir araştırırız.

Ertesi gün bir daha kapı çaldı. Aynı

vakitte yine bir kori geldi. Allah

Allah. Kim getirdi bunu? 3üncü güncü gün

bir hafta üst üste aynı koli geldiği

zaman artık bir haftadan sonra kapı

çaldığı zaman bizde bir ülfet ve gaflet

oluşur. Oğlum git şu koliyi içeri al

deriz. Değil mi? Artık nereden geldi?

Kim getirdi, kim gönderdi? Bunun peşine

düşmeyiz. Ha ne zaman

kiir, kapı da çalmaz. Allah. Bu kolordu

ama niye gelmedi? Ha işte o zaman anlar

ve hatırlarız ki birisi bize bunu

gönderiyor. Bu koli tesadüfen gelmiyor.

Bu başkasının bize ikram-ı ihsanı

hediyesi. Bu manada onu ne yapar?

Hatırlatır. Şimdi senenin 12 ayın 11

ayında Cenabı Hak tabiri caizse

otomatiğe bağlamış. Başımızdan aşağıya

nimetleri yağdırıyor değil mi? Acıkmadan

yemek yiyoruz, susamadan su içiyoruz. O

nimetlerin kimden nasıl geldiğini, ne

kadar büyük bir mucize olduğunu, Cenabı

Hakk'ın ziyafetleri ve sofraları

olduğunu unutuyoruz. O Allah'ın

rububiyetini unutuyoruz. Yani bu

mahlukatın yaratılmasındaki en birinci

gaye oradaki esma-i ilahiyeyi

okumaktır. Makasıdı rabbaniyeyi

keşfetmektir, tespit etmektir. Onları

yemek en son görevdir. Çöpe gitmesin,

mideye rızık olarak gitsin. Yani o elma

yaratıldı, sen onu ye diye

yaratılmadı. O en son iş. İlk iş o

elmada rububiyet-i ilahiyeyi temaşa

etmek. Ya Rabbi sen nasıl bir rafsın?

Bütün kainatı süzdün. Bu elmayı

yarattın. Bir elmanın olması için

eşittir kainat olması lazım. Kainatın

sahibinden başkası o elmayı

yapamaz. Ya Rabbi sen ne kadar

müzeyyinsin. Ne kadar güzel bunu

süslemişsin. Nasıl bir tasarım mucizesi,

nasıl bir musavir, bir ölçüye göre

yaratmış, nasıl bir mukaddir, bir hikmet

var. Onun vitamini sana faydası var.

Nasıl bir hakim? E onu idare etmesi var.

Nasıl bir

müddebbir? Onu terbiye etmesi var. Nasıl

bir mürebbi? Bu manada sen o elmayı oku

diye sana gelen bir mektup. Bunları

yaptıktan sonra 100.000 afiyet olsun.

Ondan sonra

yiyebilirsin. İşte bu manada o kapı

sürekli çalıp sürekli o rızıklar geldiği

için acıkmadan yediğimiz için susamadan

içtiğimiz için onların nimet olduğunu

çoğu defa unutuyoruz. Cenabı Hak

Ramazan'da bu nimetleri elimizden

alıyor. Elimizden alarak o nimetlere

dikkatimizi çekiyor. Onların nimet

olduğunu hatırlatıyor. Onların bizim

malımız ve mülkümüz olmadığını ihsas

ediyor, hatırlatıyor. Ve bununla

birlikte umumi bir kaide gibi sofralar

hazırlıyor. Aslında bütün sofralar onun

da insan herkes farklı vakitlerde

yemeğini yediği için bu manada gaflet

edebiliyor. Mesela bir lokantaya

giderim. Çok işlek bir

lokanta. Bir gün içinde belki o

lokantada on binlerce insan yemek yiyip

karnını doyurur. Ama herkes farklı

vakitlerde kaşığı tuttuğu için, yemeği

yediği için orada bir ziyafet havası

hissedilmez, görünmez. Ama bir düğün

yemeğine gidelim.

Herkes oturur değil mi? Düğün sahibinin

buyur demesini bekler. Herkesin

oturması, düğün sahibi buyur dedikten

sonra yemeğe başlaması orada bir ziyafet

havasını ne yapıyor? Hissettiriyor. Ve

sen biliyorsun ki bu birisinin bizlere

neyi? İkram ve ihsanı.

Cenab-ı Hak aynı bu manayı bizde

tahakkuk ettirmek, ihsas ettirmek için

bir kural ve kaide getiriyor. Diyor ki,

"Kimse gün içinde ekmeğe, yemeğe

dokunamaz. Kaşığı eline alamaz. İftara 5

dakika kala şöyle İstanbul'daki bütün

çatıları kaldıralım. Evlerin çatılarını

bir kuş bakışıyla şöyle bir nazar

edelim." değil mi? Evlerde sofralar

hazır mı? Hazır. Bir de Ramazan'daki o

iftar sofralarına Allah ayrı bir bereket

vermiş. Bizim bir arkadaşımız var.

Asgari ücretle çalışıyor. Diyor ki abi

diyor normal zamanda ucu ucuna zor

yetiştiriyoruz ama Ramazan'da her günde

tekellüflü sofra tatlımız da var.

Ramazanın sonunda maaşımız diyor

fazlasıyla kalıyor diyor. Yani

anlamıyoruz çünkü. Niye? Çünkü Ramazan

Rahman'ın sofrasıdır. Ramazan Rahman'ın

ziyafetine davet olduğu için her iftar

sofrası süslü ve püslü. Herkes oturmuş

neyi

bekliyor? Ev sahibinin, asıl ev

sahibinin buyurun demesini bekliyor.

Tabii normalde misafirliğe gittiğimiz

zaman edeptendir, adaptandır. Ev sahibi

buyur demeden oturlanır mı? Oturulanmaz.

Ayıp olur. E şimdi iftar vaktinde

gidiyorsun

misafirliğe. Ev sahibi buyur dese de

buyuramazsın. Niye? Çünkü asıl ev

sahibi, asıl padişahlar padişahı buyurun

demeden ev sahibi de buyur edemez. O

zaman demek ki o yemekler o ev sahibinin

değil.

İşte imamın akşam ezanında Allahu ekber

demesi Cenabı Hakk'ın kullarını ziyafete

davet etmiş ve o kullarına manen buyur

demesi gibidir. Yani Ramazan Rahman'ın

ziyafetine bir cihette nedir?

davettir. İşte üstat bir cümle söylüyor.

Böyle bir değil mi ziyafete diyor

iştirak etmeyen hiç insan ismine layık

mıdır diyor. Düşün Rahman bizi sofrasına

davet ediyor. Akşam iftar

sofrası o

ziyafettir ve insanların bir kısmı o

ziyafeti reddediyor. Kabul etmiyor. İşte

o ziyafete, o sofraya iştirak etmenin en

birinci şartı aç olmak, oruçlu olmak.

Bir padişahtan çok teküflü bir davet

gelirse insan gündüzden bir şey yemez ki

aç gideyim değil mi? Ayıp olmasın. Hem

de şimdi orada beni muhakkak güzel

şeyler bekliyordur. O sofraya aç

gidilir. İftar sofrası da Rahman'ın

sofrası ziyafeti olduğu için Cenab-ı Hak

o sofraya bizi aç davet ediyor. Aç davet

ediyor ki ne yapalım? O sofranın

kıymetini bilelim. Ziyafet-i ilahiye

olduğunu

hatırlayalım. Tevhit ve vahdette cemal-i

ilahi ve kemal-i rabbani görünür diyor

üstat.

Tevhit ve vahdette bu görünüyor. Eğer

tevhit ve vahdet olmazsa o mana, o sır

ve o güzellik

kaybolabilir. Mesela bir insanın karnını

doyurmak basit bir

iştir. Ama bütün insanların karnını

doyurmak çok teküflü bir iş. Ona göre

bir sermaye, ona göre bir para, ona göre

bir cömertlik, ona göre bir merhamet

gerektirir. Şimdi Cenabı Hak bugün bütün

mahlukatın karnını doyurdu. Değil mi? Aç

giden yok. Sadece insanların değil,

kedilerinde, balıklarında,

timsahlarında,

zürafalarında. Şimdi olaya tevhit

nazarıyla bakıldığı zaman bir insanın

karnını doyurmak var. Yani ben yedim,

karnım doydu. Bir de benimle birlikte

Cenabı Hak bütün mahlukatın karnını

doyurdu. İşte kemalat, cemal, güzellik,

ihsan, ikram, lütuf birlik penceresinde

görünüyor. Cenab-ı Hak

Ramazan'da herkese aynı sofraya

oturtarak, herkese aynı anda

başlatarak bu manada tevhidini

gösteriyor. Yani diyor ki hepinizi

yediren, içiren, doyuran, yaşatan,

hayatını devam ettiren benim diye burada

tevhidini bize göstererek rububiyet-i

ilahiyeyi, rahmaniyeti rahmaniyet-i

ilahiyeyi bize ne yapıyor? bu Ramazan-ı

Şerift'teki açlıkla, bu iftar

sofralarıyla ihsas ediyor ve hatırlatmış

oluyor. Cenabı Hak bu manayı

hatırlamayı, bu şuurla ibadet

edebilmeyi, oruçlarımızı tutabilmeyi

hepimize nasip eylesin inşallah.

Hakikaten Ramazan tam bir ticaret

mevsimi, tam bir manevi bir iklim, nisan

yağmurunda yağan bir yağmur gibidir.

Peygamberimiz aleyhissalatu vesselam

Ramazan ayına ulaşıp bayram sabahına

çıkıp kendini affettirmeyene yazıklar

olsun diyen Cebrail Aleyhisselam'ın

duasına amin demiş. Yani ne demek?

Ramazan-ı şerifte affedilmek garanti.

Peki kim

affedilmiyor? Müracaat etmeyenler

affedilmiyor. Yani devlet bir vergi affı

çıkarmış. Herkesin vergi borcu silinmiş

ama bir adamın vergi borcu silinmemiş.

Kim o? Dilekçe vermeyen, müracaat

etmeyenin borcu silinmez.

Ramazan affedilmeye o kadar müsait, o

kadar garanti ki Cebrail Aleyhisselam o

yüzden bu duayı yapıyor. Burnu yerde

sürünsün. Yani Ramazan geldiği halde

Ramazan'a rağmen mi bir insan kendini

affettirmiyor? O zaten gitsin cehennemde

yansın. Cenabı Hak kulunun ömrüne bazı

aralıklarla reset tuşu koymuştur. Reset

tuşu değil mi? Bazen kombi kafayı yiy.

Bir reset tuşu vardır ya 3 saniyeye

basarsın. O 3 saniye onu kendine

getirir. Kulun da resetleme tuşları

vardır. Her bir namaz bir reset

tuşudur. Öğlen namazını kılan bir insan

sabahtan öğleye kadar işlediği küçük

günahlara keffaret olur. O namaz Allah

onu affeder.

Cuma namazını kılan bir insan bir önceki

cumadan kılmış olduğu cuma namazına

kadarki zaman diliminde işlemiş olduğu

küçük günahları Cenab-ı Hak o cuma

namazıyla keffaret kılar. Onu affeder.

Çünkü Cenabı Hak bahane arıyor bizi

affetmek için. Bu manada Ramazan da çok

büyük bir reset tuşudur. En büyük reset

tuşu hacdır. Cenabı Hak kulunun

geçmişini tamamen

affediyor. Ramazan da fakirin haccıdır.

Bir büyük hac var, bir de küçük hac var.

Büyük hac kurbanın arefesinde Arafat

dağında olanı Allah affeder. Küçük hac

da Ramazan ayında Ramazan'a layık bir

şekilde

orucumuzla, ibadetimizle, namazımızla,

teravimizle, Kur'an'ımızla meşgul olup e

zaten nefis ve şeytanda Cenabı Hak elini

kolunu bağlıyor. Bütün bütün iptal

etmiyor da imtihan devam eder. Ama

bağlıyor onu. Hani bir köpek, açık bir

köpek her an saldırabilir ama bağlı

köpek sen onun alanına girmediğin

müddetçe o sana saldırmaz. Ama sen onun

alanına girersen bağlı da olsa affetmez

seni. Bu manada nefis ve şeytanı da

Cenabı Hak

bağlıyor. Ramazan'ı müsait bir iklim

haline getiriyor. Yeter ki bizler

müracaat edelim, af dileyelim. Ve

Cenab-ı Hak da bizi zaten bahane arıyor

ki affetsin. İşte bu manada insan bu

anları, bugünleri güzel değerlendirmeli.

Güzel

değerlendirmeliyiz. Yani meseleye bir de

şuradan bakalım.

Yani düşün ki yani bu ay nasıl bir ay ki

Allah katında ne kadar değerli bir ay ki

bırak haramı helali bile yasak ediyor.

Bak su helal ekmek helal yemek helal.

Yani bu ayda Cenabı Hak helali bile

bizim elimizden

alıyor. İşte bu ayda haram işleyenlerin

vay

haline. Helali bile almışken bir insanın

bu ayda haram

işlemesi çok ciddi manada meleklerin

nefretini tahrike sebep olur.

Gayretullah'a bile

dokunabilir. Cenabı Hak bu ayda böyle

bir gafletten hepimizi muhafaza eylesin.

Amin. Şimdi aşk sadakat ister. Sadakat

de ispat ister. Ramazan-ı şerif kul ile

Allah arasındaki sevgi ve muhabbetin en

büyük kanıtlarından birisidir. Mesela

Mecnun Leyla'ya dese ki benim için ne

yaparsın? Leyla Mecnuna dese ki benim

için ne yaparsın? Ne istersen onu

yaparım. Yapmaz mı? Aşık maşukuna her

istediğini yapmaz mı? Gerçek aşık yapar

elbette. Peki benim için aç kal dese aç

kalır mı? Kalır ve keyifle

kalır. Ve herhalde Leyla'nın yanında bu

açlığı mevzu bahis eder mi? Ne kadar

daha aç kalacağım? Bugün de çok susadım.

Bugün de hava çok sıcak demeye hicap

eder. Değil mi? gönlüne bir şey

gelmesin. İncitmemek adına onun yanında

diri ve canlı durmaya çalışır ki ayıp

olmasın

diye. Aynen bunun gibi. Yani aslında biz

yani düşün ki en sevdiğimiz iş olan,

hayatımızın devamının sebebi olan yemek

ve içmeyi telk ediyoruz. Kimin için?

Asıl hakiki aşkın sahibi olan, aşk-ı

lahütü olan Cenabı Hak için ya Rabbi ben

seni öyle seviyorum, ben sana öyle

tapıyorum, ben sana öyle aşığım ki ben

senin için aç kaldım. İşte bu manayı

bozmamak adına üflemeler, püflemeler 10

saniye kaldı, 20 saniye kaldı. Bugün bir

akşam olsaydı bak düşün duş almayı bile

mekruh görmüşler alimlerimiz. Niye?

Sanki hani oruçtan zorlanıyorum havası

olmasın diye de oruç esnasında duş

almayı bile mekruh saymışlar. Yani ya

Rabbi ben seni öyle seviyorum ki senin

için ben aş aç kalıyorum. O yüzden

Cenabı Hak buyurur ki oruçlunun

mükafatını ancak ben veririm. Melek

bilmiyor ki onun mükafatını yazsın.

Melek oraya oruç diye kaydeder yazar. O

oruçlunun mükafatı ancak Allah'a

mahsus. Hani öyle anlatıyorlar. Geçen

bir abimiz de anlattı. Böyle bir gün

yaşlı adam çocuklara şeker

verirken, çocuklara şeker

verirken çuva poşeti uzatmış çocuk

şekeri alsın diye. Çocuk demiş ki amca

demiş sen ver demiş. Demiş sen niye

almıyorsun? Demiş senin ellerin daha

büyük.

Şimdi o çocuk alsa alacağı 3 be şeker

ama eli daha büyük biri alsa elbette

daha küllü ve büyük şekerleri elde

edebilir. Şimdi Cenabı Hak diyor ki

oruçlunun mükafatını ben veririm. Melek

vermiyor, peygamber vermiyor, bir beşer

vermiyor. Kim? Ancak Allah veriyor. İşte

onun sonsuz hazinesi sonsuz nimetlerini

vermeye müsait olduğu için sonsuz şefkat

ve merhametinden bu orucun inşallah

sonsuz meyvelerini o rahmet-i ilahiyeden

ümit ediyoruz inşallah. Oruca böyle

bakalım. Bu hissiyatla tutalım. Cenabı

Hak inşallah oruçlarımızı,

ibadetlerimizi külli bir şekilde kabule

mazhar eylesin. Sühaneke ilme

illemtena inneke entel alimül

hakim. Hamdülillahi rabbil alemin. Kısa

bir hatim duamız var. Hatimlerimiz var.

Ortalama bir 15 tane hatim var. Onların

duasını birlikte yapalım.

Amin. Euzü billahi mineşşeytanirracim.

Bismillahirrahmanirrahim.

Estağfirullahel azimel kerimellezi la

ilahe illa hüvel hayyül kayyum ve etub

iley sühan allahümme salli alâ seyyidina

Muhammedin ve al ali seyyidina

Muhammedin ve

[Müzik]

Amamdülillahi rabbil alemin. Ya Rab

kusurumuzu affet. Bizi kendine kul kabul

et. Emanetini kabzetmek zamanına kadar

bizleri emanette emin kıl. Amin. Son

nefesimize kadar bizleri esrar-ı imaniye

ve hakaik-ı Kur'aniye ile meşgul eyle.

Amin. Bizleri bir an bile nefsimizle

başa bırakma Allah'ım.

Küçük yaşımızdan bu yaşımıza kadar

bilerek bilmeyerek büyük küçük ne kadar

günah işlediysek hepsinden utanıyoruz,

pişmanız, mahcubuz. Bütün günahlarımızı

affeyle Allah'ım. Amin. Bayram sabahına

bir günahımız dahi kalmayacak şekilde

bizleri ve bu kardeşlerimizi affeyle

Allah'ım. Son nefesimizde buyurun ol

dayı. Peki. Eşhedü en la ilahe

illallah ve eşhedü enne muhammeden

abduhu ve resulü diyerek çene

kapayabilmeyi nasip eyle. Kabirde münker

nekir meleklerinin suallerine Kur'an

hakikatlerle cevap verebilmeyi nasip

eyle Allah'ım. Amin. Mahşer gününde

peygamberimiz aleyhissalatu vesselam'ın

sancağı altında toplanıp amel

defterimizi sağ taraftan alıp arşın

gölgesinde gölgelenip sırat köprüsünü

süratli geçip cennetini cemalini nasip

eyle Allah'ım. Amin. Ya Rabbi hasta

kullarına şifalar ihsan eyle. Amin.

Hasaten şu an hastane köşelerinde inim

inim inleyen şifaya muhtaç olan bütün

kardeşlerimize ve amin diyen

kardeşlerimizden şu an kalbimizde

geçirmiş olduğumuz ne kadar hasta

akraba-ı taallukatımız varsa Şafi ismin

hürmetine şifalar ihsan eyle. Dertli

kullarına devalar ihsan eyle. Borçlu

kullarına borçlarında ödeme kolaylıkları

ihsan eyle. Amin diyen kardeşlerimizin

kalbimizde gönlümüzde hangi arzu ve

isteğimiz varsa hakkımızdan hayırlısıyla

nasip eyle. Hangi derdimiz, endişe,

korku ve tasamız varsa bütün

sıkıntılarımızı bertaraf eyle. Amin.

Merhametsiz insanları bize musallat etme

Allah'ım. Ya Rabbi ittihad-ı İslam'ı en

garibi zamanda nasip eyle. Amin.

Lazıyla, Çerkeziyle, Türküyle, Kürtüyle,

Arabıyla bütün ehli iman kardeşlerimizin

kalplerini birbirine musahhar eyle.

Amin. Allah için birbirimizi sevebilmeyi

nasip eyle. Amin. Ya Rabbi,

Filistin'deki, Gazze'deki ve bütün alemi

İslam'daki Müslüman kardeşlerimize

yardım eyle. Mescid-i Aksay'yı en garibi

zamanda özgürlüğüne kavuşmasını nasip

eyle. Amin. Başta İsrail olmak üzere

bütün din

düşmanlarını, ülkemizin düşmanlarını,

bütün insan düşmanlarını kahhar ismille

kahru perişan eyle. Ya Rabbi, okumuş

olduğumuz hatmı şerifeleri, salavat-ı

şerifeleri, Yasinleri, tebarekeleri,

fetihleri dergah hizzetinde kabul eyle.

Hasıl olan sevabı evvel bizzat kocayı

kainat fahri alem Hazreti Muhammed

Mustafa Aleyhissalatu Vesselam'ın ruhuna

hediyeledik. Kabul eyle, haberdar eyle.

Amin. Adem babamızın, Havva annemizin

ruhlarını hediyeledip kabul eyle.

Aralarında her ne kadar peygamberler,

salihler, sıddıklar geçmişse onların da

ruhlarını hediyeledik. Kabul eyle. Amin.

Ashab-ı güzin, halife-i raşidin, ezvac-ı

tahiratın, tabiin, tebe-i tabiin,

meşayihin, ulemanın, alimlerin,

ariflerin, arafların üstadımız

Bediüzzaman Said Hazretlerinin, bütün

Nurtar ve sahabe-i kardeşlerimizin,

bütün Kur'an talebelerinin, bütün

müminin ve müminatın ruhlarına

hediyeledik kabul eyle. Hasreten amin

diyen, Ekrem başında amin diyen

kardeşlerimizin vefat etmiş bütün

akraba-ı talukatlarımızın ruhlarını ayrı

ayrı hediyeledik kabul eyle. Amin.

Hasaten Gülsün annemizin, Nadiye

annemizin, Ersin kardeşimizin, Binnaz

babaannenin, Mürsel amcanın, Hacı Fikret

abimizin ve bütün ehli iman

kardeşlerimizin ruhlarına hediyeledik.

Kabul eyle. Kabirlerini pür, nur,

makamlarını cennet eyle. Amin. Bizlerle

hallendimiz arkamızdan duaları,

yasinleri eksik etme ya Rabbi. Amin. Bir

hürmeti daha ve yasin. Allah salâ

seyidina

Muhammedin

ve şifai

ve alibi ve sahbihi ve sellim

minürmetil fatiha.