Mga Hamon sa Pagkabansa ng Pilipinas Matapos ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig AP7 Q3 Week 3-4

Ang mga hamon sa pagkabansa ng Pilipinas

matapos ang ikalawang digmaang

pandaigdig.

Matapos makamit ng Pilipinas ang

kasarinlan ay pinagpasyahan ng mga

Pilipino ang pagtatatag ng pamahalaang

demokratiko.

Dahil nagsisimula pa lamang ang pagsasa

ng pagkabansa ay naharap ang Pilipinas

sa mga hamon sa pulika, ekonomiya,

kultura at lipunan.

Ang hamon sa pulika.

Ang Pilipinas ay nahaharap sa mga hamong

politikal na nakakahadlang sa pag-unlad

nito. Ang mga hamong ito ay nagsisilbing

anino na nakakaapekto sa pang-ekonomiya

hanggang sa pangkultural at panlipunang

kalagayan nito.

Ang demokratikong elitismo sa Pilipinas.

Ang mga elit ay maliit na pangkat ng mga

makapangyarihang tao na may angking

yaman, pribilehiyo at kapangyarihan o

kasanayang pulitikal. Sila ay nabibilang

sa higit na nakatataas na antas ng

lipunan.

Noong panahon ng mga Espanyol sa

Pilipinas, sila ay ang mga ilustrados.

Mayaman, nakapag-aral, may kasanayan at

kapangyarihan sa lipunan.

Sila ang karaniwang namumuno sa

pamahalaan kaya tinawag din silang

demokratikong elite. At demokratikong

elitismo ang tawag sa sistemang ito.

Ang demokratikong elitismo sa Pilipinas

ay tumutukoy sa konsentrasyon ng

kapangyarihan at impluwensya sa kamay ng

ilang mayayaman at may pinag-aralan sa

kabila ng sinusunod na proseso at

institusyong demokratiko.

ang dinastiyang pulitikal.

Ayon sa mga historyador, ang political

dynasty ay nagsimula noon pang panahon

ng kolonisasyon ng mga Espanyol sa

Pilipinas.

Sa kanilang pagdating ay natuklasan nila

na ang Pilipinas ay binubuo ng

libo-libong pamayanan na pinamumunuan ng

mga datu o raha.

Upang masakop ang mga tao ng kapuluan,

hiniling nila ang tulong ng mga dato.

Itinatag ng mga Espanyol ang reduksyon

na nakapailalim sa sentralisadong

pamahalaan.

Inalis nila ang mga barangay na

pinamumunuan ng mga dato at hinimok ang

mga taong naninirahan sa mga bayang

tinatawag nilang kabesera at inalok sa

mga datu ang posisyong gobernador silio

at kabesa de barangay ng mga lokal na

pamahalaan.

Dahil alam ng mga Espanyol kung paano

makontrol ang populasyon ay kailangan

nilang mapasaya ang mga dato.

Binigyan ng mga Espanyol ang mga dato ng

katayuang prinsipalya. o miembro ng

lokal na Maharlika.

Ang mga prinsipalya ay pinagkalooban ng

pabahay sa tabi o harap ng simbahan na

kinikilalang pangunahing lokasyon sa

bawat pamayanan bilang tanda ng kanilang

yaman at pagkakaroon ng prominenteng

katayuan sa lipunan.

Sa pagkakataong ito ang mga gobernador

Silyo at Cabesa de Barangay na

kinikilalang Prinspalya ang siyang

nangasiwa sa pangongolekta ng tributo at

namimili kung sino ang magkakaloob ng

persahang paggawa sa pamayanan. Ang

kaayusang ito ay mabilis na naging sanhi

ng pang-aabuso.

Ginamit ng maraming prinsipalya ang

kanilang posisyon sa pangingikil,

pananakot at paghingi ng sobrang

kabayaran sa mga katutubong Pilipino.

Bilang prinsipalya, sila ay may mga

benepisyo at pribilehiyo. Ligtas sila sa

pagbabayad ng buwis at tributo. At higit

sa lahat, ang katayuan o posisyon ng

principalya ay minamana kasama ang

posisyon nito sa pamahalaan.

Ito ang naging sanhi kung bakit naging

napakamakapangyarihan,

maimpluwensya at mayaman na mga pulitiko

na nangasiwa sa malalawak na lupaing

agrikultura sa bansa.

Bagam't ang mga Espanyol ang naglatag ng

pundasyon ng dinastiyang politikal sa

bansa, ang mga Amerikano ang pormal na

nagpatupad nito.

Batay sa mga babasahing isinulat ni

Professor Roland Simbulan ng unibersidad

ng Pilipinas. Ang dinastiyang politikal

sa Pilipinas ay nagsimula noong panahon

ng kolonisasyon ng mga Amerikano.

Sa panahon ng Amerikano pinasimulan ang

halalan sa Pilipinas kung saan ang mga

prinsipalya lamang ang pinagkalooban ng

karapatang bumoto at ang mga posisyon sa

pamahalaan ay limitado lamang sa mga

Amerikano at miyembro ng Prinalya.

Ito ang naging sanhi ng paglawak ng

agwat sa pagitan ng mayayaman at

mahihirap na Pilipino. Natural na

maganap ito sa dahilan na ang mga

principalya ay nasa posisyon lamang para

sa kanilang sariling kapakinabangan.

Ang sistemang patronage.

Sa sistemang patronage o padrino ay ang

pagkakaloob ng pabor tulad ng pagtaas ng

katungkulan o pagtatalaga sa pamahalaan

ng isang kawani bunsod ng kaugnayan nito

sa isang pulitiko.

Ang indibidwal na ito ay maaaring wala

namang kakayahan o kwalipikasyon sa

posisyon na ipinagkaloob dito. Dito

pumapasok ang mga sistemang nepotismo at

kronism.

Ang panahon ng diktadura sa Pilipinas ay

tumutukoy sa panahon ng batas militar sa

ilalim ng rehimen ni dating pangulong

Ferdinand Marcos.

Idineklara ni Marcos ang batas militar

noong 1972 at pinamahalaan ang bansa

gamit ang autoritaryang pagkontrol

hanggang 1986.

Ang pangyayaring ito ay nagdulot ng

malalim na epekto sa Pilipinas.

Sinuspindi ang saligang batas at

pinawalang bisa ang legislatura at ang

kapangyarihan ng bansa ay nalagay lamang

sa kamay ni Marcos.

Ito ay nauwi sa pagpigil ng mga

karapatang sibil, karapatan sa

pamamahayag at pagsalungat sa

pamahalaan.

Ang mga sumusunod ay naging hamon sa

bansa noong panahon ng diktadura. ang

kawalan ng katatagang pulitikal, krisis

pang ekonomiya at ang pagpapatag ng

kapangyarihan ng bansa.

Nakilala ang 1986 SNA presidential

elections sa mga paratang na malawakang

pandaraya o panloloko at pagmamanipula

ng resulta ng halalan.

Ang kasukdulan ng mga hamon ng diktadura

ay tinapos ng EDSA People Power

Revolution. Ito ay isang mapayapang

rebolusyon na sinamahan ng milyong

Pilipino na sinuportahan ng mga kilalang

opisyal ng militar na nakiisa sa

pagtatapos ng rehimeng diktadura sa

bansa.

Ang pag-usbong ng mga kilosang komunista

bunsod ng mga sugarining panlipunan.

Ang Communist Party of the Philippines o

CPP ay itinatag ni Jose Maria Sisson ng

samahang Marxist leninist.

Ang CPP ay isang samahang komunista na

layong matamo ang kapangyarihang mamuno

sa Pilipinas sa pamamagitan ng

rebolusyonaryong pag-aalsa.

Itinatag ng CPP ang New People's Army o

NPA na nagsimula ng pakikipaglabang

guillaya laban sa rehimeng Marco sa

pamamagitan ng pataksil na pagpatay sa

mga opisyal ng pamahalaan at pananambang

sa mga tropa ng Hukbong Pambansa.

Ito ay unti-unting lumakas noong 1970s

hanggang 1980s at nagkaroon ng mga

kasapi mula 350 noong 1971 na naging

20,000 noong mga huling taon ng 1980.

Ang NPA ay lumaganap mula sa orihinal na

base nito sa hilagang Luzon hanggang sa

iba pang mga pulo ng bansa gayon din sa

mga lungsod.

Kung kaya't noong mga huling taon ng

1980s, ito ay naging pangunahing banta

sa bagong halal na pangulo ng bansa na

si dating pangulong Corason Aquino dahil

sa kanilang pagtanggi na

makipagnegosasyon sa pamahalaan.

Ang pagrerebelde ng mga pangkat na ito

ay itinalaga ng pamahalaan bilang

gawaing terorismo, bunsod ng marahas na

mga paraan ng makikipagsagupan nito sa

pulisya at hukmong militar ng bansa.

Karaniwang target ng CPPNPA ang mga

opisyal ng pamahalaan, militar,

negosyante at iba pang kinikilala nilang

kaaway. Sa kasalukuyan, ang pamahalaan

ay nagpapatupad ng iba't ibang paraan

upang malabanan ang terorismo.

Ang separatist movement o Islamic

Secessionist ang pagkakatatag ng

Bangsamoro Autonomous Region in Muslim

Mindanao o Barn.

Ang Moro Separatist movement ay

tumutukoy sa matagal na pakikipaglaban

ng populasyong Muslim para sa kanilang

pagsasarili.

Ang katagang Moro ay tumutukoy sa mga

pangkat etnikong Muslim na naninirahan

sa Mindanao at kapuluan ng Sulu sa

katimugan ng Pilipinas.

Ang pangkat na ito ay binubuo ng mga

Tausog, Magindanawon, Maranao at iba

pangkat etniko na nananalig sa Islam.

Ang issue tungkol sa mga Moro separatist

ay nagsimula pa noong panahon ng digmaan

sa pagitan ng mga Pilipino at Amerikano

ng panahong ito ay matapang na

nakipaglaban ang mga moro sa mga

Amerikano upang madepensahan ang

kanilang lupain.

Nang pagkalooban ng kasarinlan ng

Estados Unidos ang Pilipinas ay mariing

sinalungat ng mga moro ang pagsama ng

kanilang lupain sa bansa.

Ang pagsisikap ng mga morong

mapagkalooban ng pagsasarili ay nag-ugat

sa hinaing nilang hindi

pagkakapantay-pantay sa larangan ng

pagmamay-ari ng kanilang lupain at

diskriminasyong pangrhiyon.

Sa puntong ito ay lumitaw ang dalawang

organisasyong separatist. Ang Moro

National Liberation Front at ang Moro

Islamic Liberation Front.

Ang Moro National Liberation Front o

MNLF ay itinatag ni Normis Warry noong

1972. na naghahangad na makapagtatag na

malayang estadong Islamic.

Ang kahilingang ito ay hindi

ipinagkaloob ni dating Pangulong Marcos

at sa halip ay inalok ang samahan ng

reghiyonal na otonomiya na tinanggihan

ng samahan. Bunsod nito ang pangkat ay

nagpasimula ng serye ng pakikipaglaban

at negosasyon sa pamahalaan.

Ang negosasyon ay nauwi sa kasundoang

triple agreement na ginanap sa Libya

noong 1976.

Sa negosasyong ito ay napagkasunduan ang

tigil putukan sa magkabilang panig at

pagkakaloob ng otonomiya sa ilang bahagi

ng kapuluan sa Mindanao na binubuo ng

mga lalawigang Muslim.

Ito ay binubuo ng Basilan, Lanao del

Sur, Magindanao, Sulu at Tawi-Tawi na

higit na kilalang Autonomous Region in

Muslim, Mindanao o ARMM.

Ang pangyayaring ito ay kinikilalang

pambihirang pagtatagumpay sa panig ng

pamahalaan dahil inasahang ito ay

makapagtatatag ng kapayapaan sa rehiyon.

Ngunit matapos ang paglagda sa

kasunduang ito, marami sa miyembro at

opisyal ng MNLF ang kumala sa samahan.

Ito ay humantong sa pagkakalikha ng MILF

noong 1977 ngunit naging aktibo lamang

noong 1984.

Ang pakikipaglaban ng MILF sa pamahalaan

ay nagdulot muli ng kawalan ng katatagan

sa rehiyon mula 1984 hanggang 2013.

Gayun pa man ay binago ng MILF ang

kanilang hiling noong 2014 at inihayag

nila ang higit na pakikipagkasuntang

pulitikal sa halip na lubos na kalayaan.

Sa pagkakataong ito ay tinanggap ng

samahan ang alok ng pamahalaan ng

pagtatalaga ng rehiyong autonomous sa

katimugan ng bansa na tinawag na

Bangsamoro.

At noong 2018 ay ipinasa ng kongreso ng

Pilipinas ang Bangsamoro Organic Law

Republic Act 1104.

Ang batas na ito ang nagkaloob ng legal

na balangkas para sa paglikha ng

Bangsamoro Autonomous Region in Muslim

Mindanao.

Ang issue sa West Philippines Sea.

Isang malaking hamon na kinakaharap ng

bansa ay ang pag-angki ng China sa

kabuuan ng South China Sea kasama ang

teritoryyong nakapaloob sa exclusive

economic zone ng bansa.

Ito ay nagsisilbing hamon kaugnay ng

soberanyang teritoryo ng bansa sa

dahilang kontrobersyal na 9 dash line na

isinusulong ng China ay salungat sa

angking teritoryong maritima ng bansa.

Ang madalas na panghihimasok ng mga

sasakyang pandagat ng China sa teritoryo

ay nakakaapekto sa kabuhayan ng

mangingisdang Pilipino.

Higit sa lahat, ang lumalalang

pagtatabuhay ng mga Chinese maritime

milisya sa mga sasakyang pandagat ng

Pilipinas ay patuloy na hamon sa

pambansang seguridad.

Ang issue ng korupsyon o katiwalian ay

matagal ng balakid sa sinisikap na

pagsasaayos ng pamamahala sa Pilipinas.

Ayon sa isang pagsusuri noong 2022,

lahat ng uri ng korupsyon mula sa

simpleng panunuhol ay nagaganap sa

bansa.

Ang korupsyon ay tumutukoy sa

pang-aabuso sa kapangyarihang

ipinagkatiwala sa isang indibidwal para

sa sariling kapakinabangan upang makuha

ang minimithing bagay sa pamamagitan ng

hindi patas na paraan.

Ito ay may kinalaman sa hindi tamang

paggamit ng mga pinagkukunang yaman,

impluwensya at autoridad ng mga

indibidwal o pangkat na karaniwang nasa

posisyon na sumasaklaw sa pampubliko at

pampbadong sektor.

Ito rin ang nagiging sanhi ng kawalan ng

tiwala ng mga mamamayan sa kakayahan ng

pamahalaan na makapagkaloob ng

inaasahang kapakinabangangang panlipunan

at pang-ekonomiya.

Noong February 2022 ay itinala ng

Transparency International sa kanilang

Corruption Perception Index ang

Pilipinas sa posisyong pang 116 sa 180

na bansa sa score na 33 na tinatayang

level ng korupsyon sa pampublikong

sektor sa daigdig gamit ang iskalang

zero bilang highly corrupt at 100 bilang

very clean.

Ang korupsyon ay karaniwang nagaganap sa

pamamagitan ng panunuhol upang makamit

ang minimithi mula sa pamahalaan. Ang

panunuhol o bribery ay nauuri sa active

at passive na panunuhol.

Active ang panunuhol kung tinanggap ng

isang kawani ng gobyerno kapalit ng

pagkuha ng isang proyekto ng pamahalaan.

Ang pagpapabilis ng pagkakaloob ng

hinihing pondo.

Pagkakaloob ng mahalagang kontrata mula

sa pamahalaan. Pagpapabilis ng proseso

ng inspeksyon para sa lisensya. Pinadali

o pinababa ang buwis.

Passive naman ang panunuhol kung

tinanggap ng opisyal ng kumpanya para sa

seguridad ng isang kriminal upang

maganap ang pagnanakaw. Kung ang isang

opisyal ay humingi ng kickback para

makuha ang purchasing at procurement.

Kung ang isang empleyado ay mas mabilis

na naibigay ang isang serbisyo at

produkto sa customer na nagbigay ng pera

o regalo.

At kung ang kontrata ng isang public

beeder ng binibiling serbisyo o produkto

ng pamahalaan ay hindi dumaan sa tamang

proseso ng BAC o bids and awards

committee dahil sa pagbibigay ng regalo

o pera.

Ang korupsyon na kadalasang ginagawa sa

pamamagitan ng pang-aabuso sa

kapangyarihan at pribilehiyo ay

kailangang harapin.

Mahalaga ang pagsasakatuparan ng mga

programang may kinalaman sa pagtataguyod

ng integridad at malakas na pamantayan

ng pag-uugali, pangangailangan at

oportunidad.

Ang mga hamong pang-ekonomiyang

hinaharap ng Pilipinas ay may kinalaman

sa mga isyung may malalim na

pinag-ugatan.

Ito ay kinapalooban ng mga isyung may

kinalaman sa kahirapan, lumalaking agwat

sa pagitan ng mga mayaman at mahirap at

hindi maunlad na sektor ng agrikultura

at iba pa.

Mahalaga na maunawaan ang mga ito upang

magkaroon ng higit na pag-unawa sa

kasalukuyang kalagayang pang-ekonomiya

ng bansa.

Sa kabila ng pagtatapos ng kolonyalismo

at imperyalismo sa huling bahagi ngaw

siglo ay hindi pa rin nawala ng tuluyan

ang impluwensya ng mga kanluraning bansa

sa timog silangang Asya.

Ito ay sa pamamagitan ng makabago at

tahimik na paraan ng pananakop na

tinatawag na neokolonyalismo.

Ito ay tumutukoy sa pagsasamantala ng

isang makapangyarihang bansa sa isa pang

bansa upang maipagpatuloy ang mga

kapakinabang natatamasan nito sa

papaunlad na bansa.

Nagsisilbing hamon ang neokolonyalismo

sa Pilipinas. Bunsod ng sumusunod na

dahilan ang patuloy na pag-asa ng bansa

sa mga dayuhang pamumuhunan at tulong.

Ang patuloy na pakikilahok sa ekonomiya

ng bansa ng mga dayuhang multinasyonal

na karaniwang dating mga kolonyalistang

bansa.

Ang Pilipinas ay nakatali sa mga

tuntuning idinidikta lamang ng mga

namumuhunan. Sa pagpapatupad ng mga

kondisyong ito ay maaaring mabaliwala

ang kapangyarihan at kalayaan ng

pamahalaan sa pagpapasya.

Ang patuloy na pagpasok ng Pilipinas sa

mga kasunduang pangkalakalan ay maaaring

maging sanhi ng pananamantala ng mga

makapangyarihang organisasyon o bansa.

Hindi malayo na humingi ang nagkaloob na

bansa ng pagkakataon na magamit ang

likas na yaman at kapaligiran ng

Pilipinas na maaaring maging sanhi ng

pagkasira ng kalikasan, kaguluhan sa

lipunan at konsentrasyon ng yaman sa

kamay ng mga dayuhan.

Ang Multinational Corporation o MNC ang

karaniwang gumaganap sa papel ng

neokolonyalismo.

Ang pagpasok nito sa isang bansa ang

pagsisimula ng hindi tuwir ang

pagkontrol ng makapangyarihang bansa sa

mga umuunlad pa lamang na mga bansa.

Ito ay maaaring magtatag ng operasyon sa

isang umuunlad na bansa upang makinabang

sa higit na murang paggawa at hilaw na

materyales.

Sa pangyayaring ito ay napagkakalooban

lamang ng mababang pasahod ang mga

manggagawa at kasabay ng pagkasira ng

kapaligiran ng bansang papaunlad.

Kadalasan, ito ay nauuwi sa sitwasyong

ang MNC ang nagdidikta ng mga tuntuning

makapagbibigay sa kanila ng higit na

kapakinabangan.

Ang sitwasyong ito ay nagbibigay daan sa

mga gawaing offshoring o paglipat ng

maraming MNC mula sa maunlad na bansa

patungo sa umuunlad pa lamang na bansa.

Ginagawa ito upang maiwasan ang mahigpit

na regulasyong pangkapaligiran at mataas

na buwis sa maunlad na bansa.

Ang pangingibabaw ng mga multinational

companies sa umuunlad na bansa ay

maaaring makapigil sa pag-unlad ng mga

lokal negosyo at makahadlang sa

paglilinang ng industriya ng umuunlad pa

lamang na bansa.

Sa isang banda, ang MNC ay nakapagdadala

ng puhunan, hanapbuhay at teknolohiya sa

umuunlad na bansa na nakatutulong naman

sa pang-ekonomiyang pag-unlad nito.

Isang benepisyo rin sa isang umuunlad na

bansa ang pamumuhunan ng mga MNC sa mga

proyektong imprastruktura tulad ng mga

kalye at power plants.

Ang mahabang panahon ng pagkakautang ng

bansa na may mataas na interes at

maikling panahon ng pagbabayad ay

maaaring mauwi sa siklo ng pag-asa ng

bansa sa pag-utang.

Maaaring maging sanhi ito ng kawalan ng

katatagan ng pamahalaan at ekonomiya.

Sa patuloy na pag-utang ng Pilipinas,

ang bansa ay maaaring masangkot sa mga

kasunduang hindi makakatulong sa mga

hamong kinakaharap nito.

Ang lumalaking agwat sa pagitan ng

mayaman at mahirap ay laganap na issyue

sa bansa.

Ang hindi pagkakapantay-pantay na ito ay

nakapipigil sa pagsisikap ng pamahalaan

na mabawasan ang kahirapan. at maaaring

mauwi sa kaguluhan sa lipunan.

Sa kabila ng pag-unlad ng ekonomiya ng

bansa ay malaking bahagi ng populasyon

ay namumuhay pa rin sa kahirapan.

Ito ay ibinubunsod ng hindi

pagkakapantay-pantay ng kita ng mga

mamamayan sa bansa.

Matagal ng hamon sa bansa ang kawalan ng

pundasyong industriyal.

Ang Pilipinas ay nagsilbing pinagkukunan

lamang ng mga hilaw na materyales at mga

produktong agrikultural ng mga

kolonalistang bansa.

Ito ay pinalalapan ng alituntuninguning

libreng batas ng pagpapalitan o free

trade sa Estados Unidos na naghikayat ng

ekonomiyang nakatuon lamang sa

agrikultura.

Iniwan ng mga kolonyalistang ito ang

Pilipinas na hindi man lang nakapagpunla

ng pundasyon para sa industrialisasyon.

Nahadlangan ng mga pagkukulang na ito

ang pagtatatag at pagpapasulong ng

industriya na hindi rin nakaakit sa mga

mamumuhunan sa bansa.

ang BPO at OFW.

Sa mga nakaraang dekada ay

kapansin-pansin ang pag-asa ng Pilipinas

sa sektor ng serbisyo partikular sa

industriya ng business process

outsourcing at remittance mula sa mga

overseas Filipino workers.

Inilihis ng pagbabagong ekonomiyang ito

sa iilang pagkakataon ang atensyon

palayo sa pagpapaunlad ng matatag na

pang-industriyang sektor.

Sa kabila ng mga ito ay sinisikap pa rin

ng pamahalaan at mga stakeholder na

maibsan ang mga hamon at isulong ang

industrialisasyon.

Layo ng Philippine Development Plan ang

pagsusulong ng industrialisasyon.

Ang agrikultura at food security.

Ang agrikultura na isa sa

pinakamahalagang sektor ng bansa ay

nananatiling hamon sa pamahalaan dahil

dito nakasalalay ang ekonomiya at

seguridad ng pagkain ng bansa.

Ang kakulangan ng sapat na kapital ng

mga magsasaka upang mabayaran ang mataas

na halagang gamit sa agrikultura tulad

ng abono, pestisidyo at iba pa.

Karaniwang nauuwi sa microfinancing o

pangungutang sa mga money lender na may

malaking buwan ang interes sa mga

magsasaka.

Ang kakulangan ng pasilidad para sa mga

aning produkto. Ang mga ani ay hindi

naiimbak ng maayos o tama kung kaya't

napipilitang ibenta ito sa mababang

halaga upang maiwasan ang pagkasira

nito.

Ang paglala ng suliranin sa climate

change. Ang mataas na temperatura ay

nagiging sanhi na mahinang ani.

Samantalang ang pagdating naman ng

sobrang ulan ay nagdudulot ng baha na

nakasisira naman sa mga pananim.

Ang kakulangan ng oportunidad sa

pamilihan.

Nalilimitahan ang oportunidad ng maliit

na magsasaka sa pamilihan sa dahilang

wala silang kapasidad na

makipagpaligsahan sa malaking pamilihan.

Ang kakulangan ng makabagong teknolohiya

at proseso. Ang lakas pagawa ng

agrikultura sa bansa ay karaniwang

kulang sa kaalaman at kasanayan sa

makabagong paraan ng pagsasaka at

pagpapanatili ng masaganang produkto.

Sinasabi sa isang pag-aaral na hindi

hangad ng mga magsasakang Pilipino na

maging magsasaka rin ang kanilang mga

anak hanggang hindi sila sigurado na

magkakaroon ng malinaw na kinabukasan

ang kalagayan ng agrikultura sa bansa.

Bunsod nito, ang Pilipinas ay maaaring

makaranas ng kakulangan sa mga magsasaka

sa darating ng mga dekada.

Ang hamon sa kultura at lipunan.

Ang masiglang kapuluan ng Pilipinas ay

mayaman sa tradisyong kultural at

matibay na kamalayang panlipunan.

Ngunit sa likod ng katotohanang ito ay

madarama ang mga isyung nagsisilbing

hamon para sa mga Pilipino.

Ang pagkakakilanlang Pilipino.

Ang Pilipinas ay napapalooban ng mayaman

at magkakaibang pamanang kultura na

nahubog ng daang-daang taon ng

kolonisasyon. pandarayuhan at

pakikipag-ugnayan sa iba't ibang

kultura.

Bunsod ng kalagayang ito, ang konsepto

ng pagkakakilanlang Pilipino ay hindi

madaling matukoy at higit sa lahat ay

umuunlad sa pagdaan ng panahon. Ang

sumusunod ang salik at usapin kaugnay ng

pagkakakilanlang Pilipino.

Ang mga Pilipino ay may kakaibang

pinagmulang Asyano na may matibay na

tradisyong kanluranin.

Kapansin-pansin sa isang modernong

Pilipino ang kulturang may impluwensya

ng mga Chino na sa simula pa lamang ay

nakipagkalakala na sa Pilipinas at

impluwensya ng mga kolonyalistang

Espanyol at Amerikano

dahil ang Pilipinas ay isang kapuluan na

binubuo ng mahigit 7,Bo6 na kulo, ito ay

pinaninirahan ng maraming pangkat etniko

na may kani-kanyang wika, gawi at

tradisyon. Ang bagay na ito ay naging

sanhi ng katapatan sa interes ng isang

partikular na rehiyon na kadalasan ay

nagiging sanhi ng pagkalito kung paano

ilalarawan ang pagkakakilanlang

Pilipino. Kung ito ay ibabatay ba sa

rehiyon na kinabibilangan o sa

kinabibilangang nasyonalidad.

Dalawa ang opisyal na wika ng Pilipinas.

Filipino na batay sa Tagalog at ang

English. Dahil sa bagay na ito, marami

ang nalilito kung ano nga ba ang

kanilang pagkakakilanlan. na bagamat ang

mga magulang ay Pilipino, higit na

magaling sa paggamit ng wikang ingles

ang kanilang mga anak na bagam't mga

Pilipino ay hindi nakakaunawa ng

maraming salitang Pilipino.

Ang maaaring pagkawala ng mga

tradisyonal na pagpapahalaga at

pamantayang moral na nakabatay sa

tradisyong Pilipino sa kasalukuyang

panahon ng globalisasyon kung saan ang

Pilipinas ay higit ng nakauunay sa

pandaigdigang ekonomiya at kultura.

Bunsod ng mabilis at tumitibay na

pakikipag-ugnayang ito. Maaaring mawala

ang pagkakakilal nilang Pilipino na

higit nakikitaan ng kulturang kanluranin

sa pangaraw-araw na buhay.

Sa kabila ng mga usaping ito,

ipinagmamalaki pa rin ng mga Pilipino

ang mayamang paman kultural at kasanayan

ng Pilipinas.

Malaki rin ang hamon sa lipunan at

kultura sa Pilipinas pagdating sa

karapatang pantao.

Ang kapakanan at kagalingan ng mga

pangkat etniko.

Ang Pilipinas ay binubuo ng maraming

pangkat etniko at katutubong mamamayan

na kilalang lumad o katutubo.

Sa kabila ng likas na yaman sa

kapaligiran ng mga katutubong mamamayan,

sila ay maituturing na kabilang sa mga

pinakamahirap at mahinang sektor sa

bansa.

Sa kasalukuyan ay mayroong mahigit 100

pamayan ng indigenous sa Pilipinas. 61%

nito ay matatagpuan sa Mindanao. 33% ay

matatagpuan sa Luzon. Samantalang 6% ay

nasa Visayas.

Sila ay pinagkaitan ng karapatan at

oportunidad na malinang ang kakayahan na

makakaangkop sa mabilis at nagbabagong

kapaligirang panlipunan, pang-ekonomiya

at pangpolitikal.

Ang mga pangkat na ito ay karaniwang

naninirahan sa mga liblib na po rural na

hindi napagtotunan ng pansin ng

pamahalaan.

Dahil sa nasa liblib na mga puok,

nalimitahan ang kanilang karapatan sa

edukasyon, pangangalagang pangkalusugan

at oportunidad na pang-ekonomiya.

Ang karamihan sa kanila ay nahaharap sa

mga issyung may kinalaman sa pag-aangkin

ng lupa. Ang kanilang mga lupaing

minanapa sa kanilang mga ninuno ay

palagian ng tinutuunan ng mga proyekto

para sa pagpapaunlad, pagmimina at

pagpapalawak ng agrikultura.

Naipasa ang batas na Indigenous People's

Rights Actong 1997 na nagtalaga ng

pagkilala sa karapatan ng mga katutubong

mamamayan sa kanilang mga lupain,

integridad na pangkultura at pagpapasya

sa sarili. Gayun paan, sinasabi na ang

implementasyon ng batas na ito ay hindi

nagiging pantay-pantay.

Ang issue sa gender equality.

Ang gender equality ay tumutukoy sa

pagkakaroon ng pantay na karapatan,

responsibilidad at oportunidad nino man

ng walang inaalintanang uri ng kasarian.

Ibig sabihin, ang bawat mamamayan na

kabilang sa anumang kasarian ay

kinakailangang magkaroon ng pantay na

karapatan sa edukasyon, pangangalagang

kalusugan, paghahanap buhay, katayuan sa

pamumuno, pantay na pasahod para sa

magkatulad na trabaho, kalayaan sa

diskriminasyon. Batay sa kasarian,

kaakibat ang pagbibigay galang sa uri ng

kasarian at karapatan nito.

Bagamat't nakagawa na ng makabuluhang

hakbang ang Pilipinas, kaugnay ng gender

equality kumpara sa ibang bansa sa

rehiyon at iba pang bansa sa daigdig.

Kailangan pa ng pagsusulong ng higit na

hakbang upang mapanatili ang mga

nasimulan ng tagumpay na ito.

At ang inclusive education.

Ang inclusive education ay tumutukoy sa

pagtiyak na ang lahat ng mag-aaral, ano

man ang kakayahan o kapansanan ay

tinatanggap, pinahahalagahan at

sinusuportahan ng kanilang pag-aaral.

Ito ay may kinalaman sa paglikha at

pagkakaloob ng mabisang pagkatuto para

sa magkakaibang pangangailangan ng lahat

na mag-aaral.

Bagamat't nakapagdala ng maraming

kapakinabangan ang ICT at social media,

ito ay nagdulot din ng makabuluhang

hamon sa bansa.

Ang hindi pantay na oportunidad o

pagkakataong makagamit ng ICT ay lumikha

ng digital divide sa bansa. Halimbawa

nito ay ang hindi pantay na oportunidad

sa paggamit ng internet at iba pang

gadget sa pagitan na mayaman at mahirap.

Ang digital divide na ito ay nagpalawak

sa agwat ng hindi pagkakapantay-pantay

sa edukasyon na naging sanhi ng hindi

pagpapatuloy ng pag-aaral, nakaranas ng

mga issyu sa kalusugan ng isip at

naharap sa limitadong oportunidad sa

kinabukasan.

Ang ICT at social media ay naging ugat

din ng paglaganap ng maling impormasyon

at balita na maaaring makamanipula sa

opinyon ng publiko, makapagpahina sa

tiwala ng mamamayan sa mga institusyon

at makapagpaligalig sa lipunan.

Ang labis na paggamit ng social media ay

maaari ding mauwi sa pagkagumon sa

paggamit nito. Pagbubukod ng sarili sa

iba at negatibong epekto sa kalusugan ng

isip partikular na sa mga nakababatang

mamamayan.

Ang ICT at social media ay nagbigay daan

din sa paglaganap ng cyber crime tulad

ng identity, online scamming at cyber

bullying.

Maalab na tagahanga ng sport sa mga

Pilipino. Ngunit ang bansa ay nahaharap

sa ilang makabuluhang hamon sa pagtatamo

ng pagtatagumpay sa pandaigdigang

sports.

Ito ay bunsod ng kakulangan ng sapat na

pondo na nagiging sanhi ng kakulangan ng

mga pasilidad, kagamitan, pagsasanay at

kwalipikadong tagasanay at suporta para

sa mga atleta ng bansa.

Naaapektuhan din ito ng korupsyon,

maling pamamahala sa pondo at hindi

pagkakaunawaan sa mga samahan ng sports.

Sa kabila ng mga hamong ito, ang

Pilipinas ay patuloy na humahaot ng

medalya sa larangan na ito. Ang bansa ay

regular na kasama sa top five na

kampeonato sa Southeast Asian Games sa

pabago-bagong pwesto. Ngunit nananatili

namang hamon ang lakbayin ng bansa sa

pandaigdigang Olympics kumpara sa SEA

Games.

Ang mga hamon sa pagkabansa ng Pilipinas

matapos ang ikalawang digmaang

pandaigdig.