TRANSCRIPTTH

นืยายเสียงเรื่อง ชีวิตเด็กหนุ่มที่ถูกตามใจโดยสามสาวงามของโรงเรียน Ch 26-30

41m 54s872 words758 segmentsTH

FULL TRANSCRIPT

0:02

[เพลง]

0:06

นิยายเสียเรื่องชีวิตเด็กหนุ่มที่ถูกตาม

0:08

ใจโดย 3 สาวงามของโรงเรียนชัตเตอร์ 26

0:12

ที่ทะเล 2 เสียงคลื่นดังแว่วเข้ามาสติของ

0:17

ผมค่อยๆฟื้นคืนมาอย่างเรือนรางราวกับว่า

0:20

กำลังค่อยๆดึงตัวเองขึ้นจากบ่อโคลนผมค่อย

0:23

ๆลืมตาขึ้นอย่างช้าๆแล้วภาพตรงหน้าก็คือ

0:27

ใบหน้าสวยงามของ 3 คนที่กำลังมองมาทางผม

0:31

อรุณสวัสดิ์เคอ่าอืมอรุณสวัสดิ์แต่ตอนนี้

0:35

ไม่ใช่ตอนเช้าหรอกดูเหมือนนะว่าผมจะเผลอ

0:38

หลับไปประมาณหลายสิบนาทีได้ทรายจำนวนมาก

0:42

ที่กองทัพอยู่บนตัวผมก่อนหน้านี้ถูกปัด

0:44

ออกไปหมดแล้วและมีผ้าขนหนูผืนหนึ่งคลุม

0:48

ตัวผมไว้แทนพอได้มองดูพวกเธอทั้ง 3 คนที่

0:51

ใส่เสื้อยืดสีขาวทับชุดว่ายน้ำผมกอด

0:54

หัวเราะแห้งๆออกมาไม่ได้ขอโทษนะดูเหมือน

0:58

นะว่าผมจะเผลอหลับไปซะแล้วไม่เป็นไรเลย

1:01

หน้านอนของเคน่ารักมากเลยนะหน้าตอนนอนของ

1:05

เคคุงหายากสุดๆนะน่าบันทึกเก็บไว้เลยล่ะ

1:09

โอเคฮังท้องร้องแล้วล่ะสิมาปิ้งบาร์บีคิว

1:12

กันเถอะบาร์บีคิวอึงนั่นสินะหิวแล้ว

1:15

เหมือนกันเรากลับไปที่เต็นท์แล้วเริ่มจุด

1:18

ไฟเตาบาร์บีคิวผมโยนถ่านลงไปแล้วจุดไฟที่

1:21

เชื้อเพลิงจากนั้นถ่านก็เริ่มแดงก่ำขึ้น

1:24

ทีละน้อยดูเหมือนนะว่าอาหารที่เตรียมไว้

1:27

นั้นจิคาเงะจะกลับไปเอามาจากที่พักว่าแต่

1:31

ฮิโยริซังบอกว่าให้พวกหนุ่มสาวสนุกกันไป

1:33

เถอะฉันเหนื่อยขอนอนต่อแล้วกันแล้วก็กลับ

1:36

ไปนอนต่อเสียอย่างนั้นดูท่าคงกะจะนอนทั้ง

1:39

วันเลยสินะระหว่างที่คิดเรื่องโน้นเรื่อง

1:42

นี้ผมก็เตรียมของเสร็จแล้วเอาอาหารที่

1:45

เสียบไม้เรียงไว้บนตะแกรงปิ้งมีทั้งเนื้อ

1:48

ทะเลและผักครบครันทุกอย่างเคคุงนั่งกิน

1:52

เฉยๆเถอะเดี๋ยวพวกเราจะปิ้งเองเอ๋แบบนั้น

1:56

มันเกรงใจแย่เลยไม่เป็นไร่าเคแค่นั่งพัก

2:00

เฉยๆก็พอแล้วพอพวกเธอยืนยันหนักแน่นแบบ

2:04

นั้นผมก็ยอมรับเอาจันทร์กระดาษกับตะเกียบ

2:06

ไม้มาอย่างว่าง่ายอาหารที่กลิ้งไปมาบน

2:09

ตะแกรงดูน่าอร่อยมากแค่จ้องมองก็รู้สึก

2:12

หิวขึ้นมาทันทีหอมจังกลิ่นเนื้อย่างก็คง

2:17

งั้นแหละซากุระพูดสิ่งที่คิดออกมาตรงๆ

2:20

อย่างไม่อ้อมค้อมเสมอซึ่งดูเป็นนิสัยที่

2:23

ค่อนข้างใสซื่อนิดหน่อยอัผักก็ดูดีแล้ว

2:26

ว่าน้าใกล้ได้เวลากินได้แล้วล่ะมั้งเคง

2:30

จานจ๊ะอาอึงขอบใจนะซากุระผมยื่นจานกระดาษ

2:34

ให้ซากุระแล้วรับกลับมาพร้อมอาหารเต็มจาน

2:37

ผมหยิบไม้เสียบเนื้อชิ้นยาวที่แทบล้นออก

2:40

จากจานขึ้นมา 1 ไม้พอกัดเข้าไปรสชาติแสน

2:43

อร่อยก็อบอวนอยู่เต็มปากเนื้อย่างปรุงรส

2:46

ด้วยเกลืออย่างพอดีอร่อยมากจริงๆดูเหมือน

2:50

ว่าการเตรียมของจะผ่านไปด้วยดีอร่อยจัง

2:54

อื้ออร่อยสุดๆฝีมือทำอาหารของโอเคฮังนี่

2:57

สุดยอดจริงๆใช่เลยอร่อยมากอื้ออร่อยมาก

3:02

เคน่าจะเป็นสามีที่ดีได้เลยนะอ่ะขอบใจนะ

3:05

ยังมีเนื้ออีกเยอะเลยมากินกันเถอะพวกเรา

3:09

ทั้ง 4 คนทานอาหารกันพลางพูดคุยเรื่องราว

3:12

เรื่อยเปื่อยไปด้วยนี่หลังจากนี้เอาเป็น

3:15

ว่าเราทำกิจกรรมอิสระกันดีไหมจิคาเงะเสนอ

3:19

ขึ้นมาด้วยท่าทางกระตือรือร้นไหนๆก็มา

3:23

เที่ยวทะเลกันทั้งทีไม่อยากแย่งตัวเคไป

3:26

เที่ยวด้วยกันบ้างเหรอแย่งตัวหมายความว่า

3:30

ไงล่ะโอเคฮังก็อยู่ที่นี่แล้วไม่ใช่เหรอ

3:33

ก็กำหนดเวลากันไงแล้วผลัดกันออกไปเดชกับ

3:36

เคที่ทะเลกัน 2 ต่อ 2 นะซือจังกับซากุระ

3:39

เองก็คงอยากใช้เวลา 2 ต่อ 2 กับเคเหมือน

3:42

กันใช่ไหมซากุระพยักหน้ารัวๆอย่างเห็น

3:46

ด้วยฉันเห็นด้วยนะดีเลยดูเหมือนนะว่าทั้ง

3:50

ซากุระและซือจังจะเห็นพ้องต้องกันเคคุง

3:54

แล้วว่ายังไงดีอืม

3:57

ก็ดีนะผมไม่มีเหตุผลอะไรจะปฏิเสธเลยการ

4:00

ได้ออกเดชริมทะเลเป็นอะไรที่ผมเองก็เคย

4:03

ใฝ่ฝันเหมือนกันแถมการได้ใช้เวลากับทั้ง 4

4:06

คนอย่างสนุกสนานก็ดีไม่น้อยและในเมื่อทุก

4:09

คนเห็นด้วยกันหมดผมก็ไม่มีเหตุผลที่จะคัด

4:12

ค้านเลยงั้นก็ตกลงตามนี้นะจิคาเงะลุกขึ้น

4:17

ยืนแล้วบิดขี้เกียจอย่างเต็มที่ขอฉันเป็น

4:20

คนแรกที่ได้อยู่กับเคตามลำพังนะ 1 ช่โมง

4:24

นะเข้าใจแล้วงั้นฉันขอต่อจากจิคาเงะและ

4:27

กันตกลงไหมซือจังอืมโอเคเลยงั้นไปกันเถอะ

4:32

เคจิคาเงะถอดเสื้อยืดออกเหลือเพียงชุด

4:35

ว่ายน้ำก่อนจะคล้องแขนมากอดแขนผมไว้ความ

4:38

ใกล้ชิดแบบนั้นทำให้ผมประมาทจนทำตัวไม่

4:41

ถูกตามคาดหุ่นดีชะมัดเลยแฮะนี่ผมควรจะรู้

4:44

สึกดีใจจริงๆหรือเปล่าที่ได้อยู่กับ

4:47

จิคาเงะตามลำพังแบบนี้ความคิดแบบนั้นผุด

4:51

ขึ้นในหัวอยู่เหมือนกันแต่ผมก็อยากจะยอม

4:53

รับช่วงเวลานี้และก้าวไปข้างหน้าอยากจะลด

4:56

ช่องว่างระหว่างเราลงอีกนิดอีกสัก 2 ก

5:00

หรือ 39 ก็ยังดีสนุกให้เต็มที่เลยนะ

5:03

จิคาเงะโอเคฮังสนุกให้เต็มที่เลยนะทั้ง 2

5:08

คนโบกมือให้เราพร้อมรอยยิ้มผมเองก็โบกมือ

5:11

ตอบคลางเดินไปบนหาดทรายโดยที่มือข้าง

5:13

หนึ่งยังคงถูกจิคาเงะจับไว้แน่นไปตรงโขด

5:17

หินนั่นกันเถอะที่นั่นร่มดีแถมเป็นมุมลับ

5:20

ๆที่คนไม่ค่อยผ่านด้วยจิคาเงะนี่ตรงไปตรง

5:24

มาจริงๆนะก็เวลาเรามีจำกัดนี่นาอืมนั่นสิ

5:29

นะจิคาเงะจูงมือผมเดินไปเรื่อยๆเราเดิน

5:33

ตามแนวชายหาดไปจนถึงโขดหินตรงที่ว่าและก็

5:36

เป็นจริงตามนั้นไม่มีใครอยู่เลยเหมือนกับ

5:38

เป็นจุดลับที่เงียบสงบดีทีเดียวแต่เดิม

5:41

แล้วที่นี่ก็เป็นเมืองเล็กๆในชนบทอยู่

5:43

แล้วผู้คนเลยไม่ค่อยพลุกพล่านมากนักมา

5:46

นั่งด้วยกันนะเคอืมเรานั่งลงบนซอกหลืบของ

5:51

โขดหินจิคาเงะที่ปกติก็เป็นคนรุกอยู่แล้ว

5:55

วันนี้ดูเหมือนจะรุกหนักกว่าเดิมอีกเมื่อ

5:58

กี้คงยังไม่ทันได้มองชัดๆสินะว่าไงล่ะ

6:01

จิคาเงะในชุดบิกินี่ไฮเนกคอสีดำดูแตกต่าง

6:05

จากปกติที่เธอแต่งตัวเรียบร้อยไปมากดู

6:08

เซ็กซี่และเป็นผู้ใหญ่สุดๆหน้าอกพอดีตัว

6:10

เอวคลอดกิวหน้าท้องแบนราบทุกอย่างลงตัวจน

6:13

ผมอดมองตาค้างไม่ได้อืมสวยมากเลยชุดว่าย

6:18

น้ำทำให้ใจเต้นแปลกๆเลยแฮะอึงเคคุงเองก็

6:22

ดูดีมากเหมือนกันนะจิคาเงะใช้นิ้วไล้ไป

6:25

ตามแผงอกของผมความรู้สึกจักกะจี้และสบายๆ

6:29

นั้นทำให้ผมรู้สึกอายแปลกๆฟุ๊ๆน่ารักจัง

6:34

เขินใหญ่เลยอ่าถ้าเป็นจิคาเงะโดนแบบนี้

6:37

บ้างก็คงรู้สึกแบบเดียวกันแหละงั้นลองจับ

6:41

ฉันดูสิจิคาเงะยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะกางแขน

6:44

ออกผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอื้อมมือ

6:46

ไปแตะหน้าท้องของจิคาเงะผิวนุ่่งลื่น

6:50

เนียนละเอียดจนรู้สึกเหมือนจะติดหนึบมือ

6:52

เล็กน้อยเคสัมผัสมากกว่านี้หน่อยสิผมทำ

6:56

ตามที่เธอบอกโดยไล่มือจากหน้าท้องไปยัง

6:59

เอวด้านข้างจิคาเงะตัวสั่นเล็กน้อยเหมือน

7:02

รู้สึกจัก๊กจี้แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าที

7:05

ปฏิเสธแต่อย่างใดนี่กอดฉันดูสิผมไม่ได้

7:09

ตอบอะไรแต่เลือกที่จะกอดเธอแทนความร้อน

7:13

จากร่างกายของเราทั้งคู่แผ่กระจายไปพร้อม

7:16

กับกลิ่นหอมหวานแบบซิรัสอ่อนๆหัวใจของ

7:18

จิคาเงะที่เต้นถี่อยู่ใกล้ๆทำให้จังหวะ

7:21

หัวใจของผมเองเร่งตามไปด้วยนี่เรา 2 คน

7:25

แอบหนีไปเที่ยวที่ไหนไกลๆกันดีไหมเสียง

7:29

กระซิบข้างหูดังแผ่วเบาผมรู้สึกว่ามัน

7:32

เป็นคำพูดที่จริงจังพอสมควรความรู้สึก

7:37

เหมือนอยากไปที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่ตรง

7:40

นี้ที่ไหนสักแห่งที่ไกลออกไปแต่เรามา

7:43

เที่ยวกันทั้งกลุ่มนี่นาซือจังกับซากุระ

7:46

ก็อยู่ด้วยฉันทิ้งพวกเขาไปไม่ได้หรอกเข้า

7:49

ใจแล้วแค่พูดไปอย่างนั้นแหละจิคาเงะพึมพำ

7:53

พลางซบหน้าลงกับอบของผมพร้อมกับอบกอดแน่น

7:57

ขึ้นอีกผมเองก็ก่อจิคาเงะตอบกลับไปแล้ว

8:00

พวกเราก็นั่งอยู่แบบนั้นซึมซับไออุ่นของ

8:03

กันและกันในโลกส่วนตัวของเรา 2 คนไปอีก

8:05

พักใหญ่ชัตเตอร์ 27 ที่ทะเล 3 ยินดีต้อน

8:10

รับกลับนะเคคุง 2 คนนั่นหน้าแดงเลยนะพอ

8:14

กลับมาที่ชายหาดซากุระกับสื่อจังออกมา

8:17

ต้อนรับเราทันทีทั้ง 2 คนอยู่ในสภาพถอด

8:20

เสื้อยืดออกแล้วดูพร้อมเต็มที่สำหรับอะไร

8:23

บางอย่างเคบอกปัดฉันล่ะปลอบใจหน่อยสิ

8:27

เดี๋ยวสิขอโต้แย้งหน่อยเถอะไม่จริงนะฉัน

8:30

ไม่ได้ปฏิเสธสักหน่อยเพราะเป็นจิคาเงะสิ

8:33

นะเลยพูดอะไรทำนองว่าไปเที่ยวด้วยกันแค่ 2

8:36

คนที่ไหนสักแห่งไหมอะไรประมาณนี้ใช่ไหม

8:41

ศึกจังวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างแม่นยำ

8:43

อย่างน่าประหลาดใจราวกับจู่ๆจะมีพลังอ่าน

8:46

ใจขึ้นมาได้ในเวลาแค่สั้นๆคำพูดนั้นตรง

8:49

เผงจนทำให้ฉันเองยังต้องประหลาดใจก็ใช่

8:53

แหละแต่ฉันพูดจากใจจริงณตอนนี้เรายังมี

8:55

เวลาทำแบบนี้กันทีละคนกับเคได้ก็ไม่มี

8:58

ปัญหาอะไรหรอกแต่สักวันหนึ่งมันก็อาจจะ

9:01

ไม่ใช่อย่างนั้นฉันไม่รู้จะตอบอะไรกับ

9:05

ความรู้สึกที่จิคาเงะแสดงออกมาได้เลยได้

9:08

แต่เงียบไปเพิ่งจะรู้จักกับเคงได้แค่ไม่

9:12

กี่เดือนเองนะจิคาเงะเธอรีบร้อนเกินไป

9:15

แล้วใช่เลยคิดให้สบายๆเข้าไว้เถอะยังไง

9:18

พวกเราก็อยู่ด้วยกันแทบตลอดเวลาอยู่แล้ว

9:22

ทั้งสองคนช่วยกันปลอกจิคาเงะเหมือนจะจับ

9:25

จังหวะกันไว้ก่อนแล้วจิคาเงะดูไม่ค่อยพอ

9:28

ใจนักเธอพองแก้มออกอย่างไม่สบอารมณ์แต่ก็

9:31

ดูเหมือนจะยอมรับตามนั้นอยู่ดีต่อไปเป็น

9:35

ฉันบ้าง 1 ชั่วโมงนี้ฉันเป็นของเคงนะเอา

9:37

ล่ะไปกันเถอะซากุระจับมือฉันแล้วดึงให้

9:41

เดินไปด้วยกันแสงแดดสะท้อนกับผิวน้ำทะเล

9:44

เป็นประกายระยิบระยับร่างของซากุระที่ยืน

9:47

อยู่ท่ามกลางแสงนั้นดูงดงามทำราวกับนาง

9:50

ฟ้าในนิทานจิคาเงะเป็นคนที่คิดมากเกินไป

9:54

นิดนะอย่าไปใส่ใจมากเลยแต่ความรู้สึกจริง

9:58

ๆของเธอก็สื่อออกมาชัดเจนเหมือนกันฉันเอง

10:01

ก็อยากจะอยู่กับทุกคนเคงนะเอาแต่ปั่นหัว

10:05

พวกเราเล่นสนุกไปวันๆใช่ไหมมล่ะมาไม่จริง

10:09

นะล้อเล่นหน้าฉันรู้แล้วล่ะว่าที่จริง

10:11

แล้วพวกเราก็มีความสุขที่สุดแล้วแค่ได้

10:14

อยู่กับเคงเพราะงั้นที่จิคาเงะเร่งรีบแบบ

10:17

นั้นมันก็ไม่แปลกแต่ไม่เป็นไรหรอกนะฉัน

10:19

เองก็มีแผนอยู่แล้วล่ะคงจะสำเร็จในเร็วๆ

10:22

นี้แหละสำเร็จเคคุงนเป็นคนที่ทำให้ทุกคน

10:26

มีความสุขได้ฉันรับประกันเองหลังจากนั่ง

10:29

ลงตรงที่พักผ่อนคุยกันไปสักพักซากุระก็มา

10:33

วางศีรษะลงบนตักของฉันเส้นผมเนียนนุ่มของ

10:37

เธอทำให้รู้สึกจัก๊กตะจี้ฉันลูกศีรษะ

10:39

ซากุระที่อยู่ในโหมดออดอ้อนเบาๆพลางฟัง

10:42

เสียงคลื่นที่ซัดกระทบฝั่งชอบจับตรงไหนก็

10:46

ได้นะตอนนี้ฉันเป็นของเอคุงแล้วฉันก็จับ

10:49

อยู่แล้วไงฉันใส่ชุดว่ายน้ำนะอืมมีที่ให้

10:54

จับอีกตั้งเยอะไม่จำเป็นต้องเป็นแค่ผมก็

10:56

ได้นะซากุระเองก็กลายเป็นคนรุกเก่งเหมือน

11:00

กันนะเคนั่นแหละที่ทำให้เป็นแบบนี้เพราะ

11:03

งั้นต้องรับผิดชอบด้วยนะซากุระพลิกตัวบน

11:07

ตักของฉันดวงตาใสแจ๋วดั่งลูกแก้วของเธอ

11:10

จ้องมองลึกลงไปจนเหมือนทะลุถึงข้างในจิต

11:12

ใจมองแบบนั้นแล้วฉันจะปฏิเสธไม่ลงเลยนะ

11:17

อืออึมฉันรู้อยู่แล้วเรื่องที่พูดเมื่อ

11:19

กี้จริงเหรออึงคงงั้นแต่ขอเวลาอีกหน่อย

11:23

อย่างน้อยก็ต้องรอให้เรียนจบมัธยมปลาย

11:26

แล้วให้เคงเริ่มทำธุรกิจก่อนไม่งั้นคงยาก

11:30

ฉันจะเริ่มทำธุรกิจเหรอจะทำได้ไหมนะทำได้

11:34

สิถ้าเริ่มเตรียมตัวไว้ตั้งแต่ตอนนี้ละก็

11:37

ต้องทำได้แน่เคงนะทำได้อยู่แล้วฉันไม่รู้

11:41

ว่าความมั่นใจแบบนั้นมาจากไหนแต่ซากุระ

11:44

พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเต็มไปด้วยความ

11:46

เชื่อมั่นดูเหมือนนะว่าเธอจะเชื่อมั่นใน

11:48

ตัวฉันมากกว่าที่ฉันเชื่อในตัวเองเสียอีก

11:52

ความรู้สึกอบอุ่นเริ่มแผ่ซ่านในอกของฉัน

11:55

ฉันเอามือวางทับบนมือของซากุระแล้วสอด

11:58

นิ้วเข้าด้วยกันรายได้เฉลี่ยต่อครอบครัว

12:01

ประมาณ 26 ล้านเยนต่อปีนะพวกเราทำได้แล้ว

12:04

วะนะถ้าเคงต้องการละก็ฉันสึกจังแล้วก็

12:08

จิคาเงะจะคอยสนับสนุนเคงเองอะอะไรกันพูด

12:12

เรื่องอะไรน่ะเรื่องดูไบนะที่นั่นผู้ชาย

12:15

ธรรมดาก็สามารถมีภรรยาได้ถึง 4 คนแล้วก็

12:19

เลี้ยงดูครอบครัวในสภาพแวดล้อมที่ดีได้

12:22

เป็นประเทศที่อยู่สบายกว่าญี่ปุ่นมากเลย

12:24

นะราวกับเป็นดินแดนสวรรค์เลยล่ะแต่ในทาง

12:27

กลับกันก็ต้องใช้เงินเยอะเหมือนกันงานของ

12:30

พวกเราที่อาศัยอินเทอร์เน็ตทำก็สามารถทำ

12:32

จากที่ไหนก็ได้ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็

12:35

เหมือนกันถ้าอยากให้เคงเลี้ยงดูพวกเราไป

12:38

ตลอดชีวิตเคงต้องมีรายได้ถึง 26 ล้านเยน

12:41

ต่อปีนั่นแหละมันเป็นเรื่องที่ฟังดู

12:44

เหมือนฝันไปเลยเข้าใจล่ะขอบคุณนะซากุระ

12:48

ไม่ต้องคิดมากหรอกตราบใดที่ยังมี

12:50

แพลตฟอร์มให้ขายผลงานรายได้จากเมลโลก็แทบ

12:54

จะไม่มีทางตกต่ำลงหรอกวงการโดจิน circle

12:57

นะถ้าประสบความสำเร็จแล้วก็แทบจะไม่มีวัน

13:00

จนได้เลยพวกเราบอกว่าจะดูแลเคคงเองก็หมาย

13:04

ถึงแบบนั้นแหละแต่ถึงจะพูดแบบนั้นฉันก็

13:06

คิดว่าเคคุงคงมีเหตุผลที่ไม่พอใจอะไรบาง

13:09

อย่างเหตุผลที่ฉันไม่พอใจงั้นเหรอนั่นก็

13:15

คือถ้าฉันเอาแต่พึ่งพาทุกคนแบบนี้ไม่ว่า

13:17

จะผ่านไปนานแค่ไหนฉันก็ไม่มีวันได้ตอบแทน

13:21

พวกเขาได้เลยเป็นปัญหาส่วนตัวของฉันเอง

13:23

นั่นแหละใช่เป็นเรื่องของความรู้สึกส่วน

13:26

ตัวแต่ตราบใดที่ฉันยังมีความมุ่งมั่นอัน

13:29

แรงกล้าอยู่อย่างนี้ฉันก็จะไม่มีวันยอม

13:32

แพ้หรอกถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะยังไม่รู้

13:34

วิธีการหรือเส้นทางที่ฉันต้องเดินจะลำบาก

13:37

แค่ไหนก็ตามถ้าเทียบกับพวกซากุระแล้วฉัน

13:41

ก็ยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่งเองเลยรู้สึกไม่

13:44

สบายใจนะว่าจะเป็นยังไงต่อไปดีหรือควรทำ

13:47

อะไรต่อไปดีฉันคิดว่ามันมีสิ่งที่สำคัญ

13:50

กว่าการหาเงินอีกนะแต่ตอนที่ฉันตัดสินใจ

13:52

ว่าจะหาเงินค่าเล่าเรียนให้น้องสาวฉันก็

13:55

ได้รู้ว่าความเป็นจริงมันไม่ได้ง่ายขนาด

13:58

นั้นเงินเองก็เป็นสิ่งจำเป็นด้วยแต่ถ้ามี

14:00

เป้าหมายชัดเจนแล้วทุกอย่างก็คงเรียบง่าย

14:03

ขึ้นมั้งรู้สึกเหมือนจะเริ่มเห็นเส้นทาง

14:05

ขึ้นมานิดหน่อยแล้วเรียบง่ายเหรออะเปล่า

14:09

หลอกคือแบบท่าเพื่อทุกคนละก็ฉันคิดว่าฉัน

14:12

ทำได้ทุกอย่างนั่นแหละตอนนี้ก็มีเวลามาก

14:15

ขึ้นแล้วด้วยเอ่อได้งานพิเศษมาก็เลยซื้อ

14:18

ของที่จำเป็นสำหรับการเรียนได้หมดแล้ว

14:21

เพราะงั้นอึงจะลองดูสักตั้งพอฉันเผยความ

14:25

ตั้งใจออกมาซากุระก็จับมือที่เราสอด

14:27

ประสานกันไว้แน่นขึ้นเคงแบบนี้มันไม่

14:31

ยุติธรรมนะทำให้ฉันใจเต้นแปลกๆเลยเอ๋ฮะๆ

14:36

ซากุระพูดเหมือนจิคาเงะเลยนะฉันเผลอ

14:39

หัวเราะออกมาเมื่อกี้น่ะดูเท่มากเลยนะไม่

14:42

ใช่แค่น่ารักแต่ดูเท่สุดๆไปเลยจะทำไหมหาก

14:46

ตรงนี้เนี่ยนะดูจากปฏิกิริยานี้แสดงว่า

14:49

กับจิคาเงะไม่ได้ทำสินะทั้งๆที่ใส่ชุด

14:52

ว่ายน้ำอยู่แท้ๆจิคาเงะก็อ่อนโยนเกินไป

14:55

เคงนะโชคดีที่มีฉันนะโชคดีคำพูดที่ซากุระ

15:00

ใช้ฟังดูแฝงความหมายทะลึ่งนิดหน่อยแต่มัน

15:03

ก็เป็นคำพูดที่ไม่เหมือนซากุระปกติสักนิด

15:06

เลยทำให้ฉันรู้สึกเอ็นดูมากกว่าจะรู้สึก

15:09

ถึงความลามกอะไรแบบนั้นถ้าฉันปล่อยให้ตัว

15:13

เองหัวเราะนานกว่านี้คงจะหยุดไม่ได้แน่

15:16

งั้นฉันขอตอบรับความรู้สึกของซากุระก่อน

15:18

แล้วกันฉันโอบรอบเอวซากุระแล้วดันตัวเธอ

15:22

ให้เอนขึ้นเล็กน้อยจากนั้นปากของเราก็

15:25

สัมผัสกันโดยไม่ต้องมีคำพูดใดๆมันเป็นแค่

15:29

จูบเบาๆที่ริมฝีปากแตะกันเท่านั้นแต่ความ

15:32

รู้สึกที่หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานั้น

15:35

เหมือนกับม้าตัวหนึ่งที่เร่งสปีดสุดแรง

15:37

เพื่อเข้าเส้นชายในโค้งสุดท้ายไม่รู้ว่า

15:40

ผ่านไปกี่วินาทีหรืออาจเป็น 10 วินาทีที

15:43

ได้เราค่อยๆถอนริมฝีปากออกจากกันโดยไม่

15:46

รู้ว่าใครเป็นฝ่ายเริ่มก่อนทรายนร้อนใช่

15:50

ไหมให้ฉันลงไปข้างล่างแทนไหมไม่เป็นไร

15:54

อยู่แบบนี้ก็ดีแล้วงั้นเหรออืมฉันซบหน้า

15:58

ลงบนซอกคอของซากุระกลิ่นน้ำทะเลกับกลิ่น

16:01

หอมหวานจากตัวซากุระที่ผสมกันอยู่นั้นให้

16:04

ความรู้สึกสงบอย่างบอกไม่ถูกชัตเตอร์ 28

16:08

ที่ทะเล 4 เมื่อกลับมาที่เต็นท์ผมก็เห็น

16:11

สึจังยืดเส้นยืดสายอยู่เฮ้อฮึบศึกจัง

16:15

กำลังวอร์มร่างกายด้วยท่ายืดกล้ามเนื้อ

16:17

และท่ายืดตัวต่างๆอย่างคล่องแคล่ตอนสุด

16:20

ท้ายเป็นช่วงที่เหลือแค่ผมกับศึกจัง 2 คน

16:22

เท่านั้นแต่ไม่รู้ว่าเธอคิดจะทำอะไรต่อ

16:26

ศึกจังถอดกางเกงยีนขาสั้นออกเผยให้เห็น

16:29

บิกินี่บอสทอมโดยไม่รู้สึกเขินอายเลยสัก

16:31

นิดพอเห็นผมกับซากุระเธอก็ยิ้มเจ้าเล่ห์

16:34

ออกมากลับมาแล้วเหรอโอเคฮังซากุระจังเดิน

16:38

เล่นสนุกไหมอืมสนุกดีนะสนุกสนุกมากเลยล่ะ

16:43

เสือจังเองก็ไปสนุกมานะแล้วจิคาเงะล่ะไป

16:46

ปลุกฮิโยรีจังนังยังไงมื้อเย็นก็ต้องกิน

16:49

พร้อมกันทุกคนแหละเข้าใจแล้วงั้นฝากดูแล

16:52

เคคุงหน่อยนะฉันขอนอนพักในเต็นท์แป๊บนึง

16:56

ใบหน้าของซากุระดูจะมีแววเหนื่อยล้าเล็ก

16:59

น้อยก็ไม่น่าแปลกใจนักเพราะเมื่อกี้เธอ

17:02

เพิ่งออกกำลังหนักพอสมควรซากุระเป็นคนที่

17:05

เวลารู้สึกตื่นเต้นมักจะกล้าแสดงออกมาก

17:08

กว่าปกติแม้ว่าโดยปกติแล้วเธอจะเป็นคนสงบ

17:11

และเรียบร้อยก็ตามแต่เมื่อถึงจุดพิกของ

17:14

อารมณ์เธอมักจะปล่อยความรู้สึกออกมา

17:16

เหมือนระเบิดที่เก็บไว้จนเต็มและบ่อย

17:19

ครั้งมันก็ทำให้พลังชีวิตของผมหมดไปตามไป

17:22

ด้วยแต่ครั้งนี้ศึกจังที่ยังเต็มเปี่ยมไป

17:25

ด้วยพลังงานกำลังรออยู่ผมจึงต้องรวบรวม

17:28

พลังที่เหลืออยู่ให้มากที่สุดเหมือนการ

17:31

สร้างลูกแก้วพลังเลยก็ว่าได้งั้นไปกัน

17:34

เถอะโอเคฮังอืมพอจะเดาได้นะว่าเธอกับ

17:38

ซากุระทำอะไรกันมาดูเหนื่อยๆเลยนะไม่พูด

17:42

แบบนั้นสิระหว่างเดินไปตามชายหาดผมก็แอบ

17:45

มองสึจังในชุดว่ายน้ำไปด้วยถึงจะเป็นสาว

17:49

แบนราบด้านบนแต่หุ่นสึจังนั้นมีรูปร่าง

17:51

แบบนางแบบอย่างแท้จริงทั้งสัดส่วนและความ

17:54

สมดุลของร่างกายทำให้เธอดูมีเสน่ห์มากพอ

17:57

ที่จะทำให้หนุ่มๆหลงใหลได้ง่ายๆเรียวขา

18:01

เนียนสวยราวกับไข่ต้มผิวขาวใสไร้จุดด่าง

18:04

ดำดูดีไม่แพ้นางเอกโฆษณาเลยยิ่งตั้งแต่

18:07

เปลี่ยนสีผมจากสีน้ำตาลเป็นสีบอนทอง

18:10

เสน่ห์ของเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า

18:12

หรือ 3 เท่าผมรู้สึกเหมือนหัวใจของตัวเอง

18:15

ถูกกลิ้งไปมาอยู่ในมือของสึจังเลยหรือว่า

18:19

นี่คือความรู้สึกแบบที่ซุนอคงรู้สึกกันนะ

18:22

ถึงแม้ว่าเหตุการณ์ในไซอิ๋วนั่นจะไม่

18:25

เกี่ยวกับความรักก็เถอะโอเคฮังจ้องมากไป

18:28

แล้ววณสายตานั่นมันไม่ค่อยดีเลยกะก็เพราะ

18:32

ว่าสึกจังน่ารักเกินไปนี่นาเลยเผลอเมื่อ

18:36

ผมพูดไปตามตรงสึกจังก็หัวเราะออกมาอย่าง

18:38

พอใจระหว่างที่เราเดินไปตามริมชายหาดและ

18:42

คุยเรื่องไร้สาระไปด้วยหัวข้อสนทนาก็ค่อย

18:45

ๆเปลี่ยนไปเป็นเรื่องที่ผมทำตอนอยู่กับ

18:47

จิคาเงะและซากุระตอนอยู่กับจิคาเงะกับ

18:51

ซากุระคุยเรื่องอะไรกันเหรออะไรทำนองว่า

18:55

มาลองอยู่ด้วยกันในอนาคตดีไหมแบบนั้นหรือ

18:59

เปล่าอึงก็ประมาณนั้นแหละเฮ้อพวกเรายัง

19:03

เป็นแค่เด็กมัธยมเองนะโอเคฮังคิดมากเกิน

19:06

ไปนะปกตินักเรียนเขาไม่ค่อยคิดเรื่องแต่ง

19:08

งานกันหรอกเดี๋ยวนี้เด็กๆเขาชอบใช้ชีวิต

19:11

ตามใจตัวเองให้สนุกไปวันๆมากกว่านะเธอไม่

19:14

ต้องมาคิดมากแทนเราหรอกปกติแล้วก็คงเป็น

19:18

แบบนั้นแหละหืมพูดแบบนี้เหมือนนมีอะไรแฝง

19:22

อยู่นะไหนลองบอกมาสิเมื่อถูกถามตรงๆแบบ

19:26

นั้นผมก็เงียบไปพักหนึ่งผมพยายามรวบรวม

19:29

ความคิดที่สับสนในหัวให้เรียบร้อยก่อน

19:32

ค่อยๆเปิดปากพูดเอ่อถึงจะยังไม่ถึงครึ่ง

19:35

ปีที่พวกเราเจอกันแต่ผมรู้ดีว่าช่วงเวลา

19:38

สั้นๆนี้พวกเธอให้ผมได้รับสิ่งสำคัญที่

19:41

ไม่อาจวัดด้วยเวลาได้มากมายผมเองก็อยากจะ

19:44

ตอบแทนทุกคนบ้างและก็การที่มีสาวน่ารักๆ

19:48

อย่างพวกเธอมาชอบผมแล้วถ้าผมไม่พยายาม

19:51

เพื่อพวกเธอเลยก็คงไม่ใช่ผู้ชายแล้วล่ะผม

19:54

เลยรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ต้องฝืนทำ

19:57

แต่มันเป็นสิ่งที่ผมอยากทำเองมากกว่า

20:00

เพราะงั้นเธอไม่ต้องกังวลไปหรอกนะแล้วถ้า

20:02

สักวันหนึ่งเธอรู้สึกว่าเรื่องนี้มันหนัก

20:05

เกินไปก็สามารถเดินออกไปได้เสมอ

20:08

การตัดสินใจทั้งหมดอยู่ที่พวกเธอนะนั่น

20:11

เป็นความรู้สึกที่แท้จริงของผมศึกจังหัน

20:15

หน้าหนีไปทางท้องทะเลที่ถูกย้อมเป็นสีแดง

20:17

ด้วยแสงอาทิตย์อัสฎงพร้อมกับใช้มือซ้าย

20:20

ปิดแก้มตัวเองไว้แต่ตรงช่องว่างระหว่าง

20:23

นิ้วของเธอผมสังเกตเห็นได้ชัดว่าหน้าของ

20:26

ศึกจำแดงยิ่งกว่าสีของท้องฟ้าเสียอีกโอเค

20:30

ฮังนี่มันโกงกันชัดๆอย่ามาทำให้ฉันหวั่น

20:33

ไหวไปมากกว่านี้เลยนะสึกจังเหรอฉันก็เป็น

20:37

คนธรรมดาแหละแต่ผู้หญิงส่วนใหญ่เป็นพวก

20:39

ช่างฝันนะอะไรพวกเจ้าชายสุดเพอร์เฟคหรือ

20:42

พวกหนุ่มมาดขรึมแต่จิตใจดีนะมันก็ทำให้

20:45

รู้สึกว่าคนนี้แหละคือคนที่ใช่ได้ง่ายๆ

20:48

เลยละแล้วโอเคฮังนก็โกงกันเกินไปถ้าเป็น

20:52

ความหมายดีๆแล้วก็ฉันก็ยินดีนะเหอนี่ไง

20:56

ล่ะแบบนี้แหละที่ฉันบอกว่าโกงเกินไปแต่ก็

20:59

นะการที่พวกเราน่ารักแล้วโอเคฮังบอกว่าจะ

21:03

พยายามเพื่อพวกเรานี่มันก็คงมีวันหมดอายุ

21:07

อยู่ดีนั่นแหละยิ่งอายุมากขึ้นเสน่ห์ก็

21:09

ต้องลดลงไปเป็นธรรมดาถึงฉันจะตั้งใจทุ่ม

21:12

เงินไปกับการดูแลตัวเองก็เถอะถ้าเหตุผล

21:14

ที่เธออยากให้พวกเราเป็นเจ้าสาวของเธอ

21:17

เพราะความสวยแล้วก็มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก

21:20

จริงๆแล้วถ้าพวกเรายังอยู่ด้วยกันจนแก่

21:23

เท่าได้ผมคงดีใจมากเลยล่ะผมอยากอยู่กับสึ

21:26

จังจิคาเงะและซากุระไปตลอดนะอาจจะเป็น

21:29

ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงก็ได้แต่ช่วย

21:31

ให้ผมได้พยายามเพื่อทำให้ฝันนี้เป็นจริง

21:34

ได้ไหมแย่จริงเลยนะแบบนี้มันโกงกันชัดๆ

21:38

ศึกจังเหชีวิตจริงมันไม่ได้หวานเหมือนใน

21:42

ฝันหรอกนะตัวอย่างเช่นเห็นก้อนหินก้อน

21:46

ใหญ่นั่นไหมถ้าวิ่งแข่งไปถึงตรงนั้นฉัน

21:49

ต้องชนะเธอแน่ถ้าโอเคฮังแพ้ก็แปลว่าฝัน

21:51

นั้นไม่มีวันเป็นจริงอะไรทำนองนั้นมันก็

21:54

อาจจะมีอยู่จริงก็ได้นะหืมศึกจังเป็นคน

21:58

ที่มีความคิดแบบยึดความจริงที่สุดในบรรดา

22:00

ทั้ง 3 คนถึงเธอจะดูเหมือนสาวแนวแกวแต่ก็

22:03

ไม่ได้ใช้ชีวิตไปตามกระแสหรือยึดติดกับ

22:06

เรื่องจิตวิญญาณหรือโชคลางเท่าไหร่เพราะ

22:09

งั้นที่เธอพูดเรื่องการแข่งขันหรือคำสาป

22:12

เมื่อกี้คงไม่ได้เชื่อจริงๆหรอกแต่การที่

22:16

เธอพูดขึ้นมาแบบนั้นก็แปลว่าบางทีนั่นอาจ

22:20

จะเป็นอนาคตที่สื่อจังปรารถนามากที่สุดก็

22:23

ได้อาจเป็นแค่ผมคิดมากไปเองก็ได้แต่การ

22:26

ที่เธอยืดเส้นยืดสายก่อนหน้านี้อาจเป็น

22:29

เพราะเธอคาดการณ์เอาไว้แล้วว่ามันจะลงเอย

22:31

แบบนี้แต่ก็อย่าดูถูกผมเชียวผมรู้ว่าศึก

22:35

จังวิ่งเร็วแค่ไหนแต่ถ้าการชนะในเกมนี้

22:38

หมายความว่าผมจะสามารถปลดปล่อยสื่อจังจาก

22:41

ความรู้สึกที่พันธนาการเธอไว้ได้ละก็ต่อ

22:44

ให้ต้องใช้วิธีการใดก็ตามผมก็จะคว้าชัย

22:46

ชนะมาให้ได้ถ้าถึงเส้นชัยพร้อมกันให้ผม

22:50

ชนะได้ไหมจะเอาจริงเหรอถ้าจะเอาจริงละก็

22:54

ฉันจะเอาจริงสุดๆเลยนะเข้าใจแล้วเพราะ

22:57

งั้นก็เลยต้องทำแบบนี้ไงยืนนิ่งๆนะฮะอะไร

23:02

นะพร้อมนะไปผมอุ้มสึจังขึ้นในท่าเจ้าหญิง

23:06

แล้วออกวิ่งไปที่ก้อนหินก้อนใหญ่ตรงหน้า

23:09

เอาจริงๆแล้วมันแทบจะไม่ใช่วิ่งเลยด้วย

23:12

ซ้ำอาจจะช้ากว่าเดินแข็งด้วยซ้ำไปที่

23:15

สำคัญนี่มันเหนื่อยมากหรือพูดให้ถูกคือ

23:19

เหนื่อยมากกว่าที่คิดไว้อีกแต่เดี๋ยวๆๆ

23:22

โอเคฮังอยู่นิ่งๆนะไม่งั้นอันตรายเดี๋ยว

23:26

ผมทำตกหรอกเอาเข้าจริงถ้าสื่อจังดิ้นขึ้น

23:29

มาจริงๆแล้วก็แขนที่ไร้เรี่ยวแรงของผมก็

23:32

คงจะยอมแพ้ทันทีเพราะงั้นผมเลยต้องใช้

23:35

สมาธิทั้งหมดที่มีไปที่การควบคุมแขนไม่

23:38

ให้สั่นและพยายามประคองสื่อจำไว้ให้มั่น

23:40

คงที่สุดถึงเส้นชัยแล้วเหนื่อยแทบตายแต่

23:45

สุดท้ายผมก็อุ้มสึกจังมาถึงจุดหมายจนได้

23:49

แฮกๆผมชนะแล้วใช่ไหมหลังจากวางสึกจังลงผม

23:53

ก็ยืนหอบหายใจพร้อมกับพยายามพยุงตัวเอง

23:56

โดยใช้มือเท้าเข่าไว้สึกจังมองผมด้วยสี

23:59

หน้ามึนงเหมือนยังประมวลผลไม่ทันโอ้โหไม่

24:03

ต้องถึงขนาดเป็นพวกพวกสายบ้าพลังหรอกแต่

24:06

แบบนี้มันก็เฮ้อไม่อยากเชื่อเลยว่า

24:09

โอเคฮังจะเป็นคนที่กล้าเล่นอะไรแบบนี้ศึก

24:12

จังพึมพำอะไรบางอย่างเบาๆกับตัวเองสุด

24:16

ท้ายโอเคฮังก็ขี้โกงนั่นแหละอืมครั้งนี้

24:20

ผมอาจจะโกงจริงๆแต่ผมจะทำให้ฝันนั้นเป็น

24:23

จริงให้ได้เพราะงั้นขอโอกาสให้ผมหน่อยนะ

24:26

อืมเข้าใจแล้วฉันเชื่อเธอแล้วล่ะจะไม่

24:30

งอแงแล้วฝันของโอเคฮังฉันเองก็อยากทำให้

24:35

มันเป็นจริงเหมือนกันแสงอาทิตย์ยามเย็น

24:37

ที่ส่องสะท้อนทำให้ผมมองไม่ชัดนักแต่ผม

24:40

รู้สึกว่าสึกจังเหมือนจะน้ำตากลออยู่เล็ก

24:43

น้อยโดยไม่ทันคิดผมก็เผลอโอบกอดเธอไว้หัว

24:47

ใจของเราทั้งสองเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน

24:49

ราวกับเสียงซิมโฟนี่ที่ไม่มีใครสามารถ

24:52

เลียนแบบได้หัวใจผมเต้นแรงจนแยกไม่เอา

24:55

กว่ามันเพราะสถานการณ์นี้หรือเพราะผม

24:58

กำลังฝันถึงอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้นกัน

25:00

แน่อาจจะทั้ง 2 อย่างก็ได้นี่โอเคฮังฉัน

25:05

รู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่จังหวะจะพูดหรอกแต่ว่า

25:09

หืมถ้าให้เลือกระหว่างหูแมวกับหูกระต่าย

25:13

ชอบแบบไหนมากกว่ากันฮะอะไรนะก็บอกให้

25:17

เลือกไงเร็วเข้างงงั้นหูแมวมั้งสัปดาห์

25:21

หน้าฉันจะไปงานคอสเลยกับโคโคอ่ะถ้า

25:25

โอเคฮังอยากให้ใส่หูแมวฉันจะใส่ไปนะมัน

25:29

ไม่ได้เป็นงานใหญ่แบบงานคอมมิเกตหรอกแต่

25:32

จะไปด้วยกันไหม

25:34

อืมได้สิไม่รู้เหมือนกันว่ามาถึงบทสรุป

25:37

นี้ได้ยังไงแต่สิ่งที่ผมรู้แน่ๆคือสึจัง

25:40

กำลังพยายามทำให้ผมดีใจคอสเพลยงั้นเหรอ

25:45

แค่จินตนาการภาพสึจังใส่หูแมวผมก็รู้สึก

25:48

หัวใจพองโตแล้วโคตรจะฟินเลยไปแน่นอนจริงๆ

25:53

แล้วมันไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะปฏิเสธเลย

25:56

ต่างหากแค่คิดว่าผมดีใจจนควบคุมความคิด

25:59

ตัวเองไม่อยู่ก็พอแล้วดา

26:03

ถ้าโดนปฏิเสธฉันก็คงไม่รู้จะทำยังไงแล้ว

26:06

ถึงขนาดคิดเรื่องแบบนั้นเลยเหรอแค่ศึกจัง

26:10

ขอให้ไปผมก็พร้อมจะไปทุกที่อยู่แล้วล่ะ

26:13

น่ะนั่นมันไม่แน่หรอกคยนะมันก็แบบว่าเป็น

26:18

อะไรที่เฉพาะกลุ่มมากเลยนะคนที่ชอบ

26:21

คอสเพลยก็จะดูอึมเป็นพวกโอตาคุใช่ไหมมล่ะ

26:24

ถ้าผมเป็นพวกที่มีอคติกับเรื่องพวกนี้ก็

26:27

คงไม่ช่วยสื่อจังทำงานในกลุ่มการ์ตูนทำ

26:29

มือหรอกถึงจะเข้าใจว่าผลงานที่สื่อจำกับ

26:33

พวกเพื่อนๆทำอยู่นั้นเป็นแนวที่เฉพาะ

26:35

กลุ่มอยู่บ้างแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่

26:38

อะไรเลยไม่ต้องกังวลหรอกนะผมเองก็อยาก

26:41

อยู่กับคนที่ผมชอบเหมือนกันโอเคฮังนี่บ้า

26:46

พูดอะไรน่าอายกว่าฉันอีกผมเองก็รู้ตัว

26:49

อยู่หรอกแต่พอได้ยินสึจังพูดแบบนั้นกลับ

26:52

ยิ่งทำให้ผมเขินเข้าไปใหญ่รู้สึกได้เลย

26:54

ว่าหน้าของตัวเองคงจะแดงแพรดจนปิดบังไม่

26:57

มิดเอาเป็นว่าโทษพระอาทิตย์ที่ทำให้หน้า

27:00

ผมแดงก็แล้วกันจากนั้นพวกเราก็ยืนกอดกัน

27:04

อยู่อย่างนั้นพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น

27:06

ไม่แพ้แสงตะวันยำเย็นที่ส่องลงมาชัตเตอร์

27:10

29 คอสเลยสีขาวและดำเหตุการณ์ที่เกิด

27:13

ขึ้นที่ชายหาดเมื่อวันก่อนทำให้ผมได้รับ

27:16

ความกล้ามากพอที่จะก้าวไปข้างหน้าถึงแม้

27:19

สถานการณ์ปัจจุบันจะยังไม่เปลี่ยนไปผมยัง

27:22

คงทำงานพิเศษเหมือนฝันและพึ่งพาทั้ง 3 คน

27:25

อยู่เหมือนเดิมแต่ผมตั้งใจจะเริ่มจากสิ่ง

27:28

ที่ทำได้ก่อนผมอยากจะหาวิธีของตัวเองใน

27:32

การตอบแทนทุกคนการใช้เวลาสำหรับตัวเองและ

27:36

เวลาที่ใช้เพื่อทุกคนผมตั้งใจจะพัฒนา

27:38

คุณภาพของเวลาทั้ง 2 ส่วนนี้และก้าวไป

27:41

ข้างหน้าอย่างมั่นคงถึงแม้เวลาจะมีจำกัด

27:45

ผมก็อยากจะพัฒนาตัวเองให้เร็วที่สุดเท่า

27:47

ที่จะทำได้เป้าหมายที่ตั้งไว้อาจดูอยู่

27:50

ไกลแต่ผมจะไม่ย่อท้อและเดินหน้าต่อไปด้วย

27:54

ความตั้งใจแบบนั้นผมก้าวเข้าสู่สถานที่

27:57

จัดงานคสพลยอย่ามาทักว่ามีเรื่องอื่นให้

28:00

ทำก่อนนี่นาเลยณตอนนี้สำหรับผมแล้วการ

28:03

รักษาสัญญากับสึจังเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

28:07

ไม่ใช่ว่าผมอยากเห็นสึจังใส่ชุดเซ็กซี่หู

28:09

แมวหรืออะไรแบบนั้นเลยไม่สิถ้าไม่อยาก

28:12

เห็นคนที่ชอบใส่คอสเลย์สวยๆก็คงจะเสีย

28:15

มารยาทอยู่เหมือนกันใช่ผมยอมรับว่าจริงๆ

28:19

แล้วก็อยากเห็นว่าแต่โคโคอะก็มาด้วยนี่นะ

28:23

ตั้งแต่เข้าช่วงปิดเทอมฤดูร้อนผมก็ไม่ได้

28:25

เจอโคโคเลยเลยแอบกังวลนิดหน่อยว่าเธอจะ

28:28

เล่นอะไรเกินเลยหรือเปล่า

28:30

อีกอย่างโคโคอะเป็นคนที่ชอบทำอะไรแบบไม่

28:33

สนใจสถานการณ์ด้วยงานคอสเลยแบบนี้ที่มี

28:36

โอกาสให้หลุดกรอบง่ายๆผมกลัวว่าเธอจะโผล่

28:39

มาในชุดที่คาดไม่ถึงจริงๆอาเจอแล้วศึกจัง

28:43

กับโคโคอะรอผมอยู่ใกล้ๆทางเข้าของงาน

28:47

หวัดดีเคซากะจังโย่โอเคฮังขอโทษนะรอนาน

28:52

หรือเปล่าเปล่าเลยเพิ่งมาถึงเหมือนกัน

28:55

เนอะสึจังนั่นสิงั้นไปกันเถอะอืมผมเดินไป

28:59

พร้อมกับ 2 สาวที่ขนาบคั่งไว้ทั้งสองคน

29:02

ใส่แค่เสื้อยืดกับกางเกงยีนง่ายๆแต่ดู

29:05

เหมือนการที่ผมเดินอยู่ระหว่างพวกเธอจะทำ

29:07

ให้คนรอบข้างมองมาด้วยสายตาแปลกๆผิวขาว

29:11

กับผิวแทนผมบอนยาวตรงกับผมดำตรงยาวกันมี

29:14

สาวแกวทั้ง 2 คนแบบนี้อยู่ข้างๆผมดู

29:17

เหมือนจะโดดเด่นเกินไปเคซากะจังขอกอดได้

29:21

ไหมหยุดเลยโคโคอะอย่าไปเกาะโอเคฮังนักศึก

29:25

จังเองก็อย่ามาเกาะเหมือนกันเดินลำบากนะ

29:28

ก็มีสาวสวย 2 คนขนาดข้างแบบนี้ก็ดีไม่ใช่

29:31

เหรออีกอย่างโคโคอาจเธอแพ้พนันแล้ววนนะ

29:35

เพราะงั้นช่วงปิดเทอมนี้เธอไม่มีสิทธิ์มา

29:37

เล่นกับโอเคฮังหรอกหาศึกจังนี่หัวแข็งจัง

29:41

นะฉันรักเคซากะจังณเวลาอยู่ด้วยกันก็ต้อง

29:44

อ้อนสิมันเป็นเรื่องปกติพวกเธอ 2 คนเสียง

29:48

ดังไปแล้ววณคนมองกันหมดเลยผมไม่ใช่แค่รู้

29:52

สึกอายแต่สายตาที่มองมาราวกับจ้องจะฆ่า

29:55

ให้ตายทำให้รู้สึกเจ็บปวดแทนว้าวงานใหญ่

29:58

กว่าที่คิดแฮพอฉันใส่ชุดคอสเลยแล้วพวก

30:01

หนุ่มๆในงานคงจ้องฉันกันตาเป็นมันแน่ๆ

30:05

พื้นที่ภายในอาคารกว้างขวางมากโอเคฮังนี่

30:08

แหละตัวตนที่แท้จริงของโคโคอ่ะล่ะเธอบอก

30:11

ว่าเธอรักโอเคฮังสุดใจแต่สุดท้ายก็ทำตัว

30:15

อ่อยผู้ชายคนอื่นอยู่นั่นแหละเธอพูดอะไร

30:18

น่ะฉันลบเบอร์หนุ่มคนอื่นทิ้งหมดแล้ววะนะ

30:21

แถมพวกที่ตื้อฉันไม่เลิกฉันก็พากันบล็อก

30:24

หมดแล้วด้วยเอาหน้าใจเย็นใจเย็นทั้งอู้

30:28

เธอคิดว่าแค่นั้นจะทำให้โอเคฮังหันมามอง

30:31

เธอได้เหรอรู้จักคำว่ามีความผิดซ้ำซ้อน

30:35

ไหมคนที่จะตัดสินเรื่องนั้นก็คือ

30:38

เคซากะจังไม่เกี่ยวกับเธอซะหน่อยอีกอย่าง

30:40

ถ้าเป็นเคซากะจังแล้วก็ฉันยอมให้ทำอะไรก็

30:43

ได้ทั้งนั้นนะเคซากะจัง

30:46

ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้าเธอจะเมินศิษย์ฉัน

30:48

แล้วเลี้ยงฉันเหมือนหมาเลยใส่ปลอกคอแล้ว

30:51

ให้ฉันคลานสีขาเห่าฮ่งๆก็ได้นะเธอเป็นบ้า

30:55

หรือเปล่าเนี่ยคุยกับคนบ้าไม่รู้เรื่อง

30:58

จริงๆฮะผมหัวเราะแห้งๆพลางปล่อยผ่านบท

31:02

สนทนาของ 2 คนนี้ไปภายในงานนีแต่งคอสเพลย

31:07

อยู่เต็มไปหมดบางคนแต่งเป็นตัวละครจาก

31:10

อนิเมอะหรือเกมมือถือชื่อดังทำให้ผมที่

31:13

ไม่ค่อยคุ้นกับงานแบบนี้ถึงกับมองเพลินไป

31:16

เลยศึกจังบอกว่างานคอสเลยพวกนี้มักจัดแบบ

31:19

ไม่แน่นอนและใช้ระบบขายตั๋วซึ่งครั้งนี้

31:22

พวกเราก็โชคดีที่จองตั๋วได้ทันยังเหลือ

31:26

เวลาอีกประมาณ 30 นาทีก่อนถึงเวลาที่เปิด

31:29

ให้ลูกค้าทั่วไปเข้ามาในงานได้พวกเราจึง

31:32

ตรงไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเปลี่ยน

31:34

เป็นชุดที่เตรียมมาแล้วผมเป็นมือใหม่

31:37

เรื่องคสลยเลยให้ศึกจังเป็นคนเลือกชุดให้

31:41

ชุดที่ผมใส่เป็นเสื้อโค้ดสีดำแบบชุด

31:43

สุภาพบุรุษดูมีดีไซน์ที่โชวนให้นึกถึงจิต

31:46

วิญญาณของเด็กแนวแฟนตาซีผมรีบเปลี่ยนชุด

31:49

แล้วออกจากห้องแต่งตัวเพื่อไปยังจุดนัด

31:52

หมายดูเหมือนนะว่าศึกจังกับโคโคอาจจะต้อง

31:55

ใช้เวลาอีกสักจากพักเพราะมีทั้งการแต่ง

31:57

หน้าและเตรียมตัวอีกหลายอย่างระหว่างที่

32:00

ผมรออยู่ที่หนึ่งในบูททั้ง 4 แห่งจู่ๆก็

32:04

มีสาวๆ 4 คนเข้ามาทักผมนั่นคอสเลยเป็นเชล

32:08

เหรอคะดูเป็นพ่อบ้านสายเลยอ่ะน่ารักจังขอ

32:12

ถ่ายรูปหน่อยได้ไหมคะพี่ชายดูเหมือนตัว

32:15

ละคร 2 ดีเลยอ่ะอะเอ่อขอบคุณครับอะไรกัน

32:20

เนี่ยผมรู้สึกทำตัวไม่ถูกกับสถานการณ์ที่

32:23

เกิดขึ้นอย่างกะทันหันแม้ว่าผมจะพอเดาได้

32:26

ว่าชุดนี้คือคอสเลย์ตัวละครที่ชื่อเชลแต่

32:30

ผมก็ไม่ได้เซ็ตผมหรือแต่งหน้าให้ดูเหมือน

32:32

ตัวละคร 2 ดีเลยแท้ๆฉันอยากถ่ายรูปคู่กับ

32:36

พี่ชายจังไม่เอาหน้าฉันก็อยากถ่ายด้วย

32:40

เอ่ออะเอ่อในขณะที่ผมยังสับสนอยู่นั้นจู่

32:44

ๆก็มีผู้หญิงที่ดูเหมือนจะมีประสบการณ์ใน

32:46

งานพวกนี้มากมายดึงแขนผมไว้เอ้าๆถ่ายรูป

32:51

ด้วยกันเถอะอ้อนี่นำบัตรของฉันค่ะพอผมก้ม

32:54

มองนำบัตรก็ถึงกับตกใจโปรดักชัเป็นชื่อ

32:58

บริษัทต้นสังกัดอะไรสักอย่างเธอคนนี้หรือ

33:02

ว่าเป็นนางแบบหรือนักแสดงกันนะพอเธอ

33:05

สังเกตเห็นว่าผมทำหน้าตกใจเธอก็เก็บนำ

33:09

บัตรกลับไปอย่างแนบเนียนเอ่อวันนี้ฉันมา

33:12

กับเพื่อนนเลยไม่ใช่งานอะไรหรอกข้ารู้จัก

33:14

ฉันหรือเปล่าขอโทษครับผมไม่ค่อยรู้เรื่อง

33:18

เท่าไหร่เรมีเธอพลาดแล้วล่ะฮ่าๆนี่มันตลก

33:23

ชะมัดเอ๋งั้นเหรอคะพี่ชายไม่สนใจเรื่อง

33:27

คอสเลยเหรอคะผมอยากจะตอบว่าใช่ออกไปตรงๆ

33:30

แต่ในสถานการณ์ที่แต่งตัวแบบนี้ก็ดูไม่

33:33

เข้าท่าเท่าไหร่ในขณะที่ผมยังลังเลว่าจะ

33:37

ทำยังไงดีอยู่ๆก็มีเงาของ 2 คนก้าวเข้ามา

33:40

ขวางด้านหน้าศึกจังกับโคโคอะนั่นเองทั้ง

33:44

สองคนแต่งตัวในชุดที่ค่อนข้างวาบหวิวศึก

33:47

จังใส่หูแมวส่วนโคโคอะใส่หูสุนัขทั้ง 2

33:50

คนมีหางติดที่สะโพกด้วยชุดคอสเลยของทั้ง

33:52

สองมีความน่ารักที่เกินกว่าจะบรรยายออกมา

33:55

ได้ง่ายๆและทำให้หัวใจของหนุ่มๆสั่นไหว

33:58

ได้แน่นอนชะชุดนี้มันร้อนแรงเกินไปแล้วขอ

34:03

โทษค่ะเด็กคนนี้เป็นเพื่อนเรานะเกือบไป

34:06

แล้วเนอเคซากะจังไปที่บูททางนั้นกันเถอะ

34:09

มาเร็วๆศึกจังยืนบังผมกับเรมิไว้ส่วนโคโค

34:13

อะก็รีบคว้ามือผมแล้วลากไปทันทีเมื่อกี้

34:17

สาวๆพวกนั้นน่ารักสุดๆไปเลยเนอะเรมิไปกัน

34:20

เถอะไม่มีทางชนะหรอกหุบปากหน้าแถมพี่ชาย

34:24

ชายคนนั้นน่ารักดีด้วยผมได้ยินเสียง

34:27

กระซิบของเรมิและกลุ่มเพื่อนของเธอแต่ก็

34:30

พยายามทำเป็นไม่สนใจตอนนี้ถ้าทำให้สึกจัง

34:34

กับโคโคอะอารมณ์เสียก็คงแย่แน่ๆแต่ที่

34:38

ลำบากสุดคือไม่รู้จะมองตรงไหนดีเพราะชุด

34:41

ของสื่อจังกับโคโคะดูเย้ายวนสุดๆได้ยินมา

34:44

ว่าชุดของทั้ง 2 คนเป็นคสเพลยตัวละครแมว

34:47

สาวและหมาสาวจากอันนี้ไม่แอบเรื่องข้อ

34:49

บ้านแห่งความมืดซึ่งเป็นตัวละครที่ต้อง

34:51

อยู่ใกล้ๆกับเชลซึ่งผมแต่งเป็นตัวละคร

34:54

ละครนั้นพอดีเสริมอีกนิดตัวละครเชลดู

34:57

เหมือนจะมีส่วนสูงและหน้าตาคล้ายผมด้วยพอ

35:01

เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดแล้วผมก็สังเกตว่า

35:04

สึจังกับโคโคอะกำลังจ้องผมด้วยสายตาไม่พอ

35:07

ใจเจ้านายคะเมื่อกี้เห็นยิ้มกลิ่ม

35:10

เชียณเมี้ยวเจ้านายไม่มีความซื่อสัตย์เลย

35:13

วนพูดอะไรของพวกเธอเนี่ยโอเคฮังถ้าไปยิ้ม

35:18

หวานให้สาวคนอื่นอีกนะฉันไม่ให้อภัยแน่

35:21

เมี้ยวแปลกจังวันนี้ดันเห็นด้วยกับศึกจัง

35:24

เฉยเลยวอนผมไปทำหน้าตาหลงใหลใส่สาวๆพวก

35:29

นั้นตอนไหนกันผมก็แค่ทำตัวไม่ถูกเฉยๆแท้ๆ

35:34

แต่ไม่ทันได้อธิบายอะไรสึกจังกับโคโคอะก็

35:37

พาผมเดินลุยไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเหอว่า

35:41

แต่ท้ายเสียงเงี้ยวกับวอนี่พวกเธอจะพูด

35:45

แบบนี้ไปตลอดทั้งวันเลยเหรอชัตเตอร์ 30

35:49

ถูกพาตัวพวกเราย้ายมาที่บูทฝั่งตะวันออก

35:52

ของงานอีเวนและนั่งลงบนม้านั่งที่ติดกับ

35:55

กำแพงศึกจังกับโคโคอะนั่งแนบชิดติดกับผม

35:58

ไม่ยอมขยับออกไปไหนเลยการชินกับสถานการณ์

36:01

แบบนี้คงเป็นพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ

36:04

มนุษยชาติเพราะผมก็เริ่มไม่สนใจสายตาของ

36:07

คนรอบข้างแล้วไม่ไปถ่ายรูปเหรอก็จะไปแหละ

36:11

แต่ต้องทำเครื่องหมายไว้ก่อนกันพวกมะแรง

36:14

ร้ายมาเกาะแกะนั่นแหละก็เคนะอันตรายนี่นา

36:17

ต้องทำให้รู้ไว้ซะหน่อยว่าเป็นของพวกเรา 2

36:20

คนเข้าใจล่ะเพราะงั้นถึงได้ทำตัวติดหนึบ

36:24

แบบนี้สินะอย่ามาว่าเป็นติดหนึบเลยนะนาย

36:27

เองก็หน้าบานไม่ใช่เหรออืมเอ่อก็ยอมรับ

36:32

แหละเพราะสึกจังกับโคโคอะน่ารักนี่นาอเค

36:36

ทำเสียงอ่อนกับฉันด้วยศึกจังได้ยินใช่มย

36:39

เมื่อกี้น่ะของเธอน่ะมันแค่พูดเอาใจแต่

36:42

ที่บอกว่าฉันน่ารักน่ะเป็นความจริงต่าง

36:45

หากหยุดเลยวันนี้ห้ามทะเลาะกันนะเมื่อกี้

36:48

ก็บอกไปแล้วนี่ไงว่าฉันอยากเห็นพวกเธอ

36:51

ยิ้มมากกว่าผมรู้สึกว่าตัวเองพูดอะไรที่

36:55

ค่อนข้างเวอร์ไปหน่อยแต่สึจังกับโคโคอะ

36:57

กลับหน้าแดงและหันไปทางอื่นไม่นตรงนี้

37:00

ต้องขัดกันสิไม่ใช่หรออ๊ะเคนี่นาเย้าฮู้

37:05

จู่ๆก็มีเสียงทักขึ้นมาผมหันไปมองตาม

37:09

เสียงนั้นก็เห็นคนรู้จักสมัยมัธยมต้นยืน

37:12

อยู่ที่นั่นนี่มันชุดบอดี้สูตใช่มยเด็ก

37:16

สาวที่ใส่ชุดคอสเพลยรัดรูปที่เผยสัดส่วน

37:19

ชัดเจนแบบนักบินหุ่นยนต์ซุเปอร์โบทกำลัง

37:21

เดินตรงมาทางพวกเรานอนนั่นนิชิโอจิสินะ

37:26

ทำไมถึงมาอยู่นี่ล่ะต้องถามกลับไปว่านาย

37:30

มาทำอะไรที่นี่ต่างหากสีหน้าของศึกจังกับ

37:33

โคโคะเปลี่ยนไปทันทีทำหน้าชัดเจนขนาดนี้

37:37

หยุดเถอะนะผมอยากให้พวกเธอหยุดจริงๆเฮ้อ

37:40

ขำอะเคมีแฟนด้วยเหรอแถมตั้ง 2 คนแน่

37:44

มิชิโอจิพูดพลางหัวเราะขำๆแต่ก็จ้องมองสึ

37:47

จังกับโคโคอะด้วยความสนใจสถานการณ์การ

37:51

เป็นแบบนี้เลยไม่กล้าปฏิเสธแรงๆแต่มุกนี้

37:54

มันไม่ตลกเลยนะนิชิโอจิเซนะ

37:57

เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมต้นที่ผมไม่ได้

38:00

สนิทเท่าไหร่ถ้าจะให้อธิบายเธอด้วยคำ

38:03

เดียวก็คงเป็นเทพเจ้าแห่งทักษะการเข้า

38:05

สังคมผมจำได้ว่าเธอมีผมสีเทาแอชเป็นลอน

38:09

ลอนดวงตาที่มีขนตาต่อหนามากรอบตลอดจนใบ

38:12

หน้าที่ดูเป็นผู้ใหญ่และหุ่นที่มีส่วน

38:14

เว้าส่วนโค้งซึ่งยังคงเด่นชัดเหมือนเดิม

38:17

สมัยมัธยมต้นเธอทั้งดูเป็นคนเฟรนลี่และมี

38:20

ออร่าของพวกคนที่ใช้ชีวิตสมบูรณ์แบบจึง

38:23

เป็นที่นิยมในกลุ่มทั้งผู้ชายและผู้หญิง

38:27

ลืมแฟนของนายดูน่ารักดีนี่นาคอสเลเป็นมิ

38:30

คันกับริวังด้วยขำอาแถมยังโคตรเหมาะเลยเค

38:34

คนนี้ใครอ่ะอ่าเอ่อนิชิโอจิเซนะเป็น

38:38

เพื่อนร่วมชั้นตอนม.ต้นแนะนำได้แย่ชะมัด

38:42

เราคุยกันบ่อยจะตายไม่จริงสักหน่อยจริงๆ

38:46

แล้วไม่ค่อยได้คุยกันเลยต่างหากตอนม.

38:49

ต้นผมอยู่คนเดียวซะมากกว่าคือว่าเธอกำลัง

38:53

รบกวนพวกเราอยู่นะฉันกับเคกำลังเดทกัน

38:55

อยู่ช่วยรู้ตัวแล้วหายไปทีได้มยโคโคอ่ะ

38:59

พูดแบบนั้นไม่ดีนะขอโทษด้วยนะนิชิโอจิ

39:03

นิชิโอจิไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อยกับการ

39:05

ที่โดนโคโคอะมองแรงใส่แถมยังยิ้มอย่าง

39:08

สบายใจอีกด้วยยังคงเป็นคนที่ยากจะคาดเดา

39:12

เหมือนเดิมผมคิดว่าควรหาจังหวะผู้ตัดบท

39:15

แล้วออกไปจากตรงนี้จะดีที่สุดแต่ขณะที่ผม

39:18

กำลังคิดอยู่ดูเหมือนจะรบกวนสินะงั้นไปละ

39:22

อะจริงสิเคนายอยู่ในกรุ๊ปแชทงานเลี้ยง

39:24

รุ่นเล็กๆของห้อง 3 ปี 3 หรือเปล่างาน

39:28

เลี้ยงรุ่นเล็กๆก็กลุ่มที่รวมตัวเฉพาะ

39:31

ห้องลมมม.เศษ 3/3 นะฉันเป็นคนจัดเองไม่

39:34

รู้ว่านายอยู่ในกรุ๊ปหรือเปล่าถ้าไม่ก็จะ

39:36

เชิญละกันไว้เจอกันนะมิชิโอจิพูดจบก็โบก

39:40

มือบ๊ายบายแล้วเดินจากไปไม่น่ามาเลยวัน

39:44

นี้รู้สึกเหมือนนมีผู้หญิงโผล่มาหาเคเยอะ

39:47

เกินไปศึกจังนิชิโอจิไม่ได้เป็นแบบนั้น

39:51

สักหน่อยเมื่อกี้ก็มีสาวคอสเลยที่ไม่รู้

39:54

จักมาทักด้วยนี่เคถ้ามีสาวๆมาหามากขนาด

39:57

นี้ช่วยดูสถานการณ์หน่อยสิขอโทษนะสงสัย

40:02

วันนี้เรากลับกันก่อนดีกว่าผมบ่นออกไป

40:05

ด้วยสีหน้าเศร้าแต่ทั้ง 2 คนก็รีบส่าย

40:07

หน้ารัวๆข่ะขอโทษไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น

40:11

หรอกแต่ว่าอยู่ที่นี่นานกว่านี้คงแย่แน่

40:14

เลยงั้นมาที่ห้องฉันไหมที่นั่นไม่มีใคร

40:18

อยู่พอดีนั่นมันที่พวกเธอเคยพาฉันไปกอก็

40:22

เอาเถอะหน้าห้องนั้นกว้างดีถ่ายรูปส่วน

40:25

ตัวได้สบายเลยสึจังเองก็อยากให้เคถ่ายรูป

40:28

ให้ไม่ใช่เหรอเคถ่ายรูปให้อืมนั่นก็ดี

40:33

เหมือนกันฟังดูไม่ค่อยดีเลยแฮะแต่สึจัง

40:36

กับโคโคอะกลับเริ่มกระซิบคุยกันอย่างสนุก

40:38

สนานโดยไม่สนใจความรู้สึกผมเลยเอ่อ 2 คอ

40:43

นะว่าถ่ายรูปส่วนตัวนี่หมายถึงอะไรเหรอผม

40:47

แทรกบทสนทนาของพวกเธอพร้อมกับหัวเราะแห้ง

40:50

ๆแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบที่ห้องนั้นมีชุด

40:53

คอสเลยเยอะเลยละต้องมีแบบที่เคชอบแน่ๆไป

40:57

กันเถอะเค้าช้าเดี๋ยวฟ้าก็มืดพอดีบอก

41:01

หน่อยได้ไหมว่าจะทำอะไรกันน่ะสุดท้ายไม่

41:04

ว่าผมจะต้านทานแค่ไหนหรือจะพูดให้ดูว่า

41:07

เป็นการต้านทานก็ตามผมก็ถูกสึจังกับโคโคอ

41:10

พาออกจากงานอีเวน์ไปจนได้

41:13

บายมาโอกาคุอิน

41:17

สำหรับท่านใดที่อยากช่วยค่ากาแฟให้ผู้แปล

41:20

ก็ donate ผาqิวr co ตรงนี้ได้เลยนะครับ

41:23

ไปละบ๊ายบาย

41:27

魔法魔パ世界魔

41:50

มา

UNLOCK MORE

Sign up free to access premium features

INTERACTIVE VIEWER

Watch the video with synced subtitles, adjustable overlay, and full playback control.

SIGN UP FREE TO UNLOCK

AI SUMMARY

Get an instant AI-generated summary of the video content, key points, and takeaways.

SIGN UP FREE TO UNLOCK

TRANSLATE

Translate the transcript to 100+ languages with one click. Download in any format.

SIGN UP FREE TO UNLOCK

MIND MAP

Visualize the transcript as an interactive mind map. Understand structure at a glance.

SIGN UP FREE TO UNLOCK

CHAT WITH TRANSCRIPT

Ask questions about the video content. Get answers powered by AI directly from the transcript.

SIGN UP FREE TO UNLOCK

GET MORE FROM YOUR TRANSCRIPTS

Sign up for free and unlock interactive viewer, AI summaries, translations, mind maps, and more. No credit card required.